دانلود پایان نامه

ی ارجاع داده شود و در کمیسیون تخصصی آن‌را تصویب می‌کنند و جهت تصویب نهایی به صحن علنی ارسال می‌شود.
لایحه: لایحه عبارت است از آن پیش‌نویس قانونی که توسط هیأت دولت به مجلس ارائه می‌شود. این پیش‌نویس هم خود به دو صورت است؛ یعنی یا لایحه‌ای است که خود هیأت دولت مستقیماً آن‌را را تهیه و ارسال کرده است، یا این‌که از طرف قوه قضاییه پیش‌نویس آن تهیه شده، و کار کار‌شناسی بر روی آن صورت گرفته است و به هیأت دولت ارسال شده، و در ادامه هیأت دولت در کمیسیون‌های تخصصی خود آن‌را بررسی کرده‌اند و نهایتاً به عنوان لایحه دولت به مجلس ارسال کرده‌اند.
مذاکرات مجلس: طبق ماده 111 قانون آیین نامه داخلی مجلس شورای اسلامی، موضوعاتى که طبق دستور در مجلس مطرح مى‏شود باید یک‏ساعت قبل از موقع انعقاد جلسه در ورقه مخصوصى که خارج از جلسه نصب مى‏گردد یا دستگاه الکترونیک، ثبت شود تا مخالف و موافق، در صورت تمایل، با تفکیک کلیات و هر یک از مواد، در آن ورقه یا دستگاه الکترونیک در ستون مخصوص، شخصاً ثبت نام نمایند. حق تقدم نطق با کسانى است که ثبت نام کرده باشند که در این صورت، یک مخالف و یک موافق به ترتیب نطق خواهند کرد. در صورتی که مخالف یا موافقى ثبت نام نکرده باشد، نمایندگان مخالف و موافق در مجلس مى‏توانند کتباً نوبت بگیرند و به تناوب صحبت کنند. اگر هیچ موافقى وجود نداشته باشد، مخالفان مى‏توانند به نوبت صحبت کنند و اگر مخالفى موجود نباشد غیر از نماینده دولت و یا سخنگو به‏عنوان موافق کسى صحبت نخواهد کرد.
شور اول: بر اساس ماده 143قانون آیین نامه داخلی مجلس شورای اسلامی، رییس جلسه مکلف است وصول کلیه طرح‌ها و لوایح عادى را که به مجلس تقدیم مى‏شود با رعایت اصل هفتاد و پنجم (75) قانون اساسى در همان جلسه و یا حداکثر دو جلسه بعد مجلس اعلام و هم‌زمان به کمیسیون‏هاى مربوطه ارجاع نماید و به‏دستور وى فوراً تکثیر و در اختیار نمایندگان قرار گیرد.
شور دوم: بر اساس ماده 150 قانون آیین نامه داخلی مجلس شورای اسلامی هنگامى که گزارش کمیسیون‏هاى ذى‏ربط در خصوص طرح یا لایحه عادى براى شور اول در جلسه علنى مطرح مى‏گردد، در درباره نقاط ضعف و قوت، نقایص و امتیازات و لزوم یا عدم لزوم آن طرح و لایحه در کلیات مذاکره مى‏شود و پس از آن نسبت به اصل طرح یا لایحه رأى‏گیرى به عمل مى‏آید. در صورت تصویب کلیات، جهت رسیدگى در شور دوم به کمیسیون مربوطه ارجاع مى‏شود.
بر اساس ماده 151 همین آیین‌نامه، پیشنهادهاى اصلاحى کتبى که در فاصله شور اول و دوم داده مى‏شود، باید به هیأت‌رییسه کمیسیون مربوط تحویل و حداقل بیست و چهار ساعت قبل از شروع شور دوم در کمیسیون چاپ و بین نمایندگان توزیع شود و پیشنهاد دهندگان به جلسات کمیسیون دعوت شوند. اعضاء کمیسیون زی‏ربط مى‏توانند هنگام رسیدگى شور دوم در کمیسیون پیشنهاد‌هاى خود را هر چند به چاپ نرسیده باشد طرح نمایند.
طرح عادی، یک فوریتی و دو فوریتی: بر اساس ماده 160 آیین نامه داخلی مجلس شورای اسلامی، اصل بر عادى بودن رسیدگى طرح‌ها و لوایح است. بنابراین فوریت آن‌ها باید مبین ضرورت و یا حالت استثنایى و مستند به دلائل ذیل باشد:
یک فوریت: نیاز فورى جامعه و اولویت طرح و یا لایحه مورد نظر نسبت به سایر موارد مطروحه.
دو فوریت: ضرورت جلوگیرى از وقوع خسارت احتمالى و فوت فرصت.
سه فوریت: حالت کاملاً اضطرارى و حیاتى و براى مقابله سریع با خسارت حتمى.
به طور کلی لوایح و طرح‌های که به مجلس ارایه می‌شود بر دو گونه‌اند:
1. طرح‌ها و لوایح قانونی عادی: طرح‌ها و لوایح مزبور دو شوری می‌باشند بدین معنا که مجلس در خصوص این‌گونه طرح‌ها و لوایح در یک شور کلیات را به تصویب می‌رساند و در شور دیگر به جزئیات می‌پردازد و مورد تصویب قرار می‌دهد. غالب طرح‌ها و لوایح، عادی می‌باشند اما در بعضی از موارد که سرعت تصویب قانون ضرورت دارد به نوع دیگری طرح و لایحه تقدیم می‌شود.
2. طرح‌ها و لوایح فوری: طرح‌ها و لوایح مزبور یک شوری می‌باشند بدین معنا که در یک شور هم کلیات وهم جزییات مورد بحث قرار می‌گیرد و احیاناً به تصویب می‌رسد. این قسم از طرح‌ها و لوایح خود ممکن است به یکی از سه شکل ذیل باشد:
الف) طرح‌ها و لوایح یک فوریتی: این قسم از طرح‌ها و لوایح پس از تصویب فوریت آن در مجلس به کمسیون مربوطه ارجاع می‌شود تا خارج از نوبت مورد بررسی قرار گیرد.
ب) طرح‌ها و لوایح دوفوریتی: در این گونه طرح‌ها و لوایح پس از تصویب دو فوریت آن بلافاصله به طبع و توزیع آن بین نمایندگان اقدام می‌شود و بیست و چهار ساعت پس از توزیع در مجلس مطرح می‌گردد. این گونه طرح‌ها و لوایح به کمسیون ارجاع نمی‌گردد.
ج) طرح‌ها و لوایح سه فوریتی: در این قبیل طرح‌ها و لوایح پس از تصویب سه فوریتی آن، مجلس در همان جلسه وارد دستور می‌گردد و نیازمند ارجاع به کمسیون هم نیست. ضمناً هنگامی که طرح و لوایح با قید فوریت در دستور کار مجلس قرار بگیرد قبلاً از طرف ریس مجلس مراتب به اطلاع شورای نگهبان می‌رسد و شورای مزبور باید در این جلسات حضور یابد و نظر خود راحتی المقدور و بلا فاصله پس از آرای مجلس و یا حد اکثرتا24 ساعت اظهار کند.
مجلس ششم: ششمین دوره مجلس شورای اسلامی از 7 خرداد 1379 آغاز به کار کرد. در 6 خرداد 1383 به کار خود پایان داد. نمایندگان زن در این دوره 13 نفر بودند که این نسبت به کل نمایندگان مجلس 6/5 درصد بوده است. در این دوره مانند دوره‌های گذشته به منظور اصلاح و بازنگری در قوانین زنان، خانواده و کودکان حدود 45 مورد طرح و لایحه راجع به زنان، خانواده و کودکان مورد بررسی قرار گرفت که از این تعداد 20 مورد آن تصویب شد که تنها 12 مورد آن مرتبط خاص زنان بود و 25 تای آن نیز ناتمام ماند که این موارد برخی در مجلس رد
شدند و بعضی از طرف دولت یا نمایندگان محترم مجلس مسترد شدند و بعضی دیگر به دلیل اتمام دوره در مراحل مختلف متوقف شدند.
مجلس هفتم: هفتمین دوره مجلس شورای اسلامی از 7 خرداد 1383 آغاز به کار کرد و در 6 خرداد 1387 به کار خود پایان داد. در این دوره 12 زن وارد مجلس شدند و یک نماینده زن نیز در انتخابات میان دوره‌ای وارد مجلس شد. در طول این دوره تعداد 54 طرح و لایحه با موضوع زنان و خانواده و کودکان در دستور کار مجلس قرار گرفت. از این تعداد حدود 24 مورد به تصویب رسید که تنها 8 مورد مرتبط با خود زنان بود و نیز 18 تای آن‌ها ناتمام ماند. ماند که این موارد برخی در مجلس رد شدند و بعضی از طرف دولت یا نمایندگان محترم مجلس مسترد شدند و بعضی دیگر به دلیل اتمام دوره در مراحل مختلف متوقف شدند.
ل) ساماندهی تحقیق
قبل از هر چیزی لازم است توضیح داده شود که کل تحقیق و فصول آن بر مبنای دو دیدگاه مذکور در قسمت بیان مساله، بنا شده است.
این تحقیق بعد از مقدمه شامل چهار فصل می‌باشد. در فصل اول به دیدگاه امام خمینی در حوزه زنان در دو مبحث که مبحث اول شامل سه گفتار و مبحث دوم شامل دو گفتار می‌باشد پرداخته شده است. فصل دوم نیز به تفکیک اصول قانون اساسی مجدداً بر مبنای همان دو دیدگاه پرداخته است. فصل سوم و چهارم هر کدام دارای دو مبحث شامل دیدگاه تساوی‌گرای هویتی و تفاوت‌محور جنسیتی و هر کدام از این مباحث شامل دو گفتار با عنوان گفتار اول قوانین و مصوبات و گفتار دوم شامل طرح‌ها و لوایح ناتمام هر مجلس و هر گفتار شامل سه بند با موضوع اجتماعی- فرهنگی، خانوادگی و سیاسی می‌باشد که کلیه اصول بر مبنای آن‌ها طبقه‌بندی و دسته‌بندی شده اند. در نهایت دو مجلس اول و دوم با هم مقایسه شده و نتایج حاصله با نتایج فصل اول و دوم مجددا مقایسه شده و در نهایت به سوالات پاسخ داده شده و فرضیه‌ها رد یا قبول شدند.

فصل اول:

جای‏گاه زن در دیدگاه امام خمینی

درآمد
امام خمینی به عنوان بنیان‌گذار بزرگ نظام جمهوری اسلامی ایران به وفور بر نقش همسری و علی‌الخصوص نقش مادری زنان تأکید داشته و از این نقش به مثابه والاترین و ارزنده‌ترین نقش برای زنان یاد می‌کرده‌اند که در درجه اول اهمیت قرار دارد و همیشه تأکید داشته‌اند که مادری بزرگ‌ترین موهبتی است که خداوند برای زنان ارزانی داشته است و از همه‌ی آحاد ملت خواستار تسهیل و یاری زنان در این مسیر بودند، ولی در کنار این نقش و جای‏گاهی که برای زنان قائل بودند، از دعوت به زنان برای حضور در سایر صحنه‌های سیاسی و اجتماعی و فرهنگی دریغ نکردند.
امام خمینی از زنان به عنوان معلمان بزرگ انسان‌ساز یاد می‌کردند که باید مبدأ همه‌ی سعادت‌ها و کمالات و اخلاقیات انسانی باشند و بتوانند انسان‌های بزرگی نیز در دامن خود پرورش دهند…و برای این‌که به این وظیفه خطیر جامه عمل بپوشانند، در مرحله اول خود نیز لازم است به این درجه از آگاهی و شعور برسند؛ لذا به کرات در دیدگاه و مصاحبه‌ها و نشست‌ها به حضور پر رنگ زنان در همه‌ی عرصه‌ها تأکید داشته و مشارکت سیاسی و اجتماعی و فرهنگی و اقتصادی آنان را خواستار بودند.
در این فصل، بناست به طور مختصر به نگرش امام خمینی و جای‏گاه زن از نگاه ایشان اشاره شود تا بعد ببینیم که این نوع نگرش یک بنیان‌گذار چه تأثیری بر جای‏گاه زنان در مرحله اول در تدوین قانون اساسی و در مراحل بعدی در تدوین سایر قوانین ریز گذاشته است و آیا آن‌چه که در قوانین منعکس شده است همه‌ی آن چیزی است که امام خمینی (ره) بنا داشتند در یک جامعه اسلامی در حق زنان پیاده کنند؟
با توجه به دیدگاه و سخنان این مرجع عالی‌قدر و این بنیان‌گذار بزرگ می‌توان دو نگرش و دیدگاه حاکم در رابطه با زنان را شاهد بود:

گفتار نخست: دیدگاه تساوی‌گرای هویتی
بر اساس این دیدگاه، زن دارای هویت مستقل است و به عنوان یک انسان و نه صرفاً یک زن دارای هویت است و در قالب یک انسان مطرح می‌شود و دارای جای‏گاه خاص انسانی است و همه حقوق یک انسان به او تعلق میگیرد. (زن مستقل) همچنان که امام نیز می‌فرمایند:
زن انسان است؛ آن‌هم یک انسان بزرگ، زن مربی جامعه است، از دامن زن انسان‌ها پیدا می‏شوند. مرحلۀ اولِ مرد و زن صحیح، از دامن زن است. مربی انسان‌ها زن است. سعادت و شقاوت کشورها بسته به وجود زن است. زن با تربیت صحیح خودش انسان درست می‏کند؛ و با تربیت صحیح خودش کشور را آباد می‏کند. مبدأ همۀ سعادت‌ها از دامن زن بلند می‏شود. زن مبدأ همۀ سعادت‌ها باید باشد.
1. تأکید بر شخصیت وجودی زن
از نگاه ایشان زن، مظهر تحقق آمال بشری است:
روز بزرگ و اجتماع عظیم و محل مبارک، روز ولادت زهرای مرضیه که روز زن است، روز پیروزی زن است و روز نمونۀ زن در عالم است. زن نقش بزرگی در اجتماع دارد. زن مظهر تحقق آمال بشر است. زن پرورش ده زنان و مردان ارجمند است. از دامن زن مرد به معراج می‏رود. دامن زن محل تربیت بزرگ زنان و بزرگ مردان است. روز بزرگی است، یک زن در دنیا آمد که مقابل همۀ مردان است. یک زن به دنیا آمد که نمونۀ انسان است. یک زن به دنیا آمد که تمام هویت انسانی در او جلوه‏گر است. پس روز، روز بزرگی است؛ روز شما زنان است.
2. برابری زن و مرد در حقوق و هویت انسانی و اجتماعی

اینجا فقط تکه های از پایان نامه به صورت رندم (تصادفی) درج می شود که هنگام انتقال از فایل ورد ممکن است باعث به هم ریختگی شود و یا عکس ها ، نمودار ها و جداول درج نشوندبرای دانلود متن کامل پایان نامه ، مقاله ، تحقیق ، پروژه ، پروپوزال ،سمینار مقطع کارشناسی ، ارشد و دکتری در موضوعات مختلف با فرمت ورد می توانید به سایت  40y.ir  مراجعه نمایید.

رشته حقوق همه گرایش ها : عمومی ، جزا و جرم شناسی ، بین الملل،خصوصی…

در این سایت مجموعه بسیار بزرگی از مقالات و پایان نامه ها با منابع و ماخذ کامل درج شده که قسمتی از آنها به صورت رایگان و بقیه برای فروش و دانلود درج شده اند

در کلام امام خمینی زن در کنار مرد و برابر با او دارای هویت انسانی و اجتماعی و گهگاه بالاتر از مرد می‌باشد که باید پا به پای مرد و به عنوان جزئی از اجتماع انسانی در رشد و شکوفایی نظام تازه تأسیس اسلامی قدم بردارد و مردان را مثل دوران انقلاب یاری و همراهی کند.
ما مفتخریم که بانوان و زنان پیر و جوان و خرد و کلان در صحنه‌های فرهنگی و اقتصادی و نظامی حاضر، و هم دوش مردان یا بهتر از آنان در راه تعالی اسلام و مقاصد قرآن کریم فعالیت دارند.
در این نگاه، تفاوتی بین زن و مرد نیست چرا که هر دو انسانند و زن همچون مرد دارای تکالیف و مسئولیت‌هایی در قبال جامعه است.
«از نظر حقوق انسانی، تفاوتی بین زن و مرد نیست. زیرا که هر دو انسانند و زن حق دخالت در سرنوشت خویش را همچون مرد دارد. در خصوص زنان، اسلام هیچ‏گاه مخالف آزادی آنان نبوده است، برعکس اسلام با مفهوم زن به عنوان شیء مخالفت کرده است و شرافت و حیثیت او را به وی باز داده است. زن مساوی مرد است. زن مانند مرد آزاد است که سرنوشت و فعالیت‌های خود را انتخاب کند همان حقوقی که برای مرد وجود دارد برای زن نیز محفوظ است و او نیز حق دخالت در سرنوشت خویش را همچون مردان دارد».
وقتی از ایشان سوال شد که: در حکومت آینده، آزادی زنان چگونه خواهد بود؟ آیا این‌ها باید مدارس را رها کرده و به منازل بروند، یا این‌که برایشان امکان خواهد داشت به تحصیلات خود ادامه دهند؟ امام در پاسخ گفتند:
«این حرف‌هایی که راجع به زنان و یا مسائل دیگر شنیده‏اید، این‌ها هم تبلیغات شاه و اشخاص مغرض است. زن‌ها آزاد هستند و در تحصیل هم آزاد هستند، در کارهای دیگر هم آزادند، همان‌طور که مردها آزادند. حالاست که نه زن آزاد است و نه مرد».
امام در جواب راسل‏کر (نمایندۀ پارلمان انگلیس ـ مجلس عوام ـ و عضو حزب کارگر) که در خطاب به امام پرسید:
دشمنان شما ادعا می‏کنند، که حقوق زنان در حکومت اسلامی از بین می‏رود، حقوق کنونی که زنان در زمان شاه به دست آورده‏اند در آینده از بین می‏رود. من خودم البته باور ندارم؛ شما چه نظری دارید؟ ایشان پاسخ دادند:
«زن‌ها در حکومت اسلامی آزادند؛ حقوق آن‌ها مثل حقوق مردهاست. اسلام زن را از قید اسارت مردها بیرون آورد و آن را هم‌ردیف مردها قرار داده است. تبلیغاتی که علیه ما می‏شود برای انحراف مردم است. اسلام همۀ حقوق و امور بشر را تضمین کرده است. الآن از فشار حکومت در ایران، آزادی نه برای مرد است و نه برای زن؛ در اسلام برای همه هست».
– امام در پاسخ خبرنگار رادیو ـ تلویزیون لوکزامبورگ که پرسید: آیا حکومت اسلامی حکومتی قهقراگرا نیست؟ شاه می‏خواهد یک کشور مدرن برقرار کند؛ کشورهای عربی نیز به دنبال پیشرفت هستند؛ ولی اسلام با رفورم و تغییرات اجتماعی مثل آزادی زنان مخالف است، نظر شما در این باره چیست؟ پاسخ دادند:
«دولت شاه با رشد اجتماعی ما مخالف بود و تمام آزادی و استقلال کشور ما را از دست داده بود. دولت اسلامی قهقراگرا نیست و با همۀ مظاهر تمدن موافق است مگر آن‌چه که به آسایش ملت لطمه وارد آورد و با عفت عمومی ملت منافات داشته باشد. اسلام با آزادی زن نه تنها موافق است بل‏که خود پایه‏گذار آزادی زن در تمام ابعاد وجودی زن است».
در پاسخ خبرنگار روزنامۀ آلمانی دنیای سوم نیز که پرسید: تشیع در نظر کشورهای غربی به عنوان عنصری محافظه‏کار در پیشرفت قلمداد شده است. همچنین ما خواسته‏های شیعیان را مبنی بر کناره‏گیری زنان از صحنۀ زندگی اجتماعی و نیز بازگشت به قوانین شیعی که می‏خواهد سنت مذهبی مبنای قوانین حکومتی قرار گیرد، همان‌طوری که در قانون اساسی -که به طور غیر قانونی به این صورت درآمده ـ نیز ذکر شده است، شنیده‏ایم. ما هم‌چنین شنیده‏ایم که تشیع سبک زندگی غربی را برای این‌که با سنت‌های مذهبی توافق ندارد رد می‏کند. آیا ممکن است شما نظر خود را دربارۀ این مساله بر اساس مذهب تشیع بیان کنید؟ پاسخ می‌دهند:
«تشیع که مکتبی است انقلابی و ادامۀ اسلام راستین پیامبر (ص) است همچون خود شیعیان، همیشه مورد حملات ناجوانمردانۀ مستبدین و استعمارگران بوده است. تشیع نه تنها زنان را از صحنۀ زندگی اجتماعی طرد نمی‏کند، بل‏که آنان را در جامعه در جای‏گاه رفیع انسانی خود قرار می‏دهد. ما پیشرفت‌های دنیای غرب را می‏پذیریم، ولی فساد غرب را که خود آنان از آن ناله می‏کنند، نه».
خبرنگار مجلۀ هفتگی آمستردام نیوروو هلند از امام پرسید: بازگشت به قوانین قرآن برای زنان، مردم عامی، و در مورد تفریحات ـ الکل، فیلم و غیره ـ به چه معنی است؟ امام در جواب فرمودند:
«در نظام اسلامی، زن به عنوان یک انسان می‏تواند مشارکت فعال با مردان در بنای جامعۀ اسلامی داشته


دیدگاهتان را بنویسید