‌‌‌نحوه صحیح توسعه جهان گردی نوین را نمی دانند، ‌‌‌بنابراین یک طرح جهان گردی و برنامه توسعه ای می تواند خطوط راهنمایی را در این نواحی برای توسعه این بخش فراهم کند.
1. جهان گردی یک فعالیت پیچیده، ‌‌‌چند وجهی و بخش بندی شده است که در بر گیرنده بخش های دیگری مانند کشاورزی، ‌‌‌شیلات و صنعت، ‌‌‌تاریخ، ‌‌‌نظام حمل و نقل، ‌‌‌آب، ‌‌‌برق، ‌‌‌مخابرات و دیگر ساخت هاست.
2. جهان گردی اساساً محصولی از یک تجربه را می فروشد که شامل استفاده بازدید کننده از تسهیلات و خدمات معین است. در فرایند برنامه ریزی باید انطباق محصولات و بازارهای جهان گردی مورد توجه قرار گیرد.
3. جهان گردی میتواند منافع اقتصادی مستقیم و غیرمستقیمی را همراه داشته باشد. از طریق برنامه ریزی دقیق و یک پارچه می توان این منافع را به حداکثر رساند.
4. جهان گردی می تواند منافع و معایب فرهنگی- اجتماعی گوناگونی ایجاد کند. برنامه ریزی برای تعیین این که بهترین سیاست توسعه جهان گردی برای احتراز از مشکلات فرهنگی- اجتماعی و استفاده از جهان گردی به عنوان وسیله ای برای حفاظت از محیط زیست به کار رود.‌‌
5. اشکال جهان گردی، ‌‌‌بر اساس تغییر روندها و دیگر خصوصیات بازار تغییر می کند. برنامه ریزی می‌تواند برای به هنگام سازی و تجدید حیات نواحی دارای توسعه قدیمی شده یا دارای طراحی نامناسب، ‌‌‌مورد استفاده قرار گیرد.
6. توسعه جهان گردی، ‌‌‌به نیروی انسانی دارای مهارت های ویژه نیاز دارد. نیروی انسانی علاقمند برای کسب این مهارت ها و قابلیت ها باید آموزش دیده و تربیت شوند.
7. رسیدن به توسعه کنترل شده جهان گردی مستلزم ساختار سازمانی ویژه، ‌‌‌راه بردهای بازاریابی و برنامه های تبلیغاتی، ‌‌‌وضع قوانین و مقررات و معیارهای مالی است که از طریق فرایند برنامه ریزی جامع و همپیوند که می‌تواند ارتباط نزدیکی با سیاست گذاری جهان گردی و توسعه داشته باشد، ‌‌‌تأمین می‌شود.‌(p54‌، ‌‌‌1986، ‌‌‌Haywood)
2-15-سطوح و انواع برنامه ریزی جهان گردی:
2-15-1-سطح بین الملل:
این سطح برنامه ریزی بیشتر به خدمات حمل ونقل بین الملل مربوط می شود. جریان گردش گران و برنامه های گشت جهان گردان درمیان کشورهای مختلف مکمل توسعه خصوصیات جاذبه های اصلی و خدمات درکشورهای هم جوار وراه بردهای بازاریابی چندکشوری وبرنامه های پیش بردی است. (Belt,1973,p34).
2-15-2-سطح ملی:
برنامه ریزی جهان گردی درسطح ملی چندین عنصر عملیاتی را در کانون توجه دارد:
خط مشی جهان گردی
برنامه ساختاری کالبدی
توسعه تسهیلات
ملاحظات اجتماعی، ‌‌‌فرهنگی و زیست محیطی
ساختارهای سازمانی(Belt,1973,p34)
2-15-3-سطح منطقه ای:
برنامهریزی سطح منطقهای جهان گردی به طور معمول برای منطقهای از کشور، ‌‌‌چند استان و یا شاید یک گروه جزیره انجام میشود. اگر خط مشی و برنامه ملی ای وجود داشته باشد، ‌‌‌در چارچوب این برنامه انجام میشود. (Belt,1973,p34)
2-16- اکوتوریسم‌:
لغت Eco Tourism که فرهنگستان لغات با کمک سازمان میراث فرهنگی کشور آن را معادل طبیعت گردی معنا کرده است، ‌‌‌از نظر ریشه لغوی از دو جزء Eco‌ و Tourism ساخته شده است که پیشوند Eco‌برگرفته از ریشه ای یونانی به معنی آمیزه ای از مفاهیم محیط زیست و زیستگاه و‌به معنای گردش‌گری است؛ این مفهوم بیش از هر چیز طبیعت را تداعی می کند. در فارسی کلمه بوم را معادل‌Eco قرار داده اند و به نوعی به Eco Tourism‌ ، ‌‌‌”بوم گردی” نیز می گویند. (بوم= سرزمین و زیستگاه) تعریف اکوتوریسم از منظر انجمن جهانی اکوتوریسم در سال 1991: اکوتوریسم سفری است مسئولانه به مناطق طبیعی که موجب حفظ محیط زیست و بهبود زندگی مردم محلی گردد. چند سال بعد در سال 1996م اتحادیه جهانی حفاظت از طبیعت و منابع طبیعی با بسط تعریف بالا، ‌‌‌اکوتوریسم را چنین تعریف کرد: اکوتوریسم یک سفر و بازدید زیست محیطی مسئولانه از مناطق طبیعی بکر است که به منظور لذت از طبیعت و درک مواهب آن و ویژگی های فرهنگی مرتبط با آن انجام می شود، ‌‌‌به طوری که باعث ترویج حفاظت گردد و اثرات منفی بسیار کمی از جانب بازدیدکنندگان بر محیط به جای گذارد و شرایطی را برای اشتغال و بهره مندی اقتصادی و اجتماعی مردم محلی (بومی) فراهم کند. اکوتوریست ها افرادی هستند که از مرحله علاقه ساده به طبیعت فراتر رفته و پا در عرصه شناخت رازها و زیبایی های عمیق آن می گذارند. یک اکوتوریست، ‌‌‌خود را نسبت به مراقبت از طبیعت و احترام به فرهنگ بومی مسئول می داند و به این مسئولیت پای بند است. بنابراین هر کس که به هر طریقی به طبیعت سفر می کند، ‌‌‌الزاماً یک اکوتوریست به حساب نمی آید.(داس ویل، ‌‌‌1997، ‌‌‌صص 22-21)
2-17-توریسم ورزشی:
مجتبوی توریسم ورزشی را چنین تعریف می کند:” سفری است که به دلایل غیر تجاری به صورت رسمی و بر پایه تفریح یا تماشای ورزش، ‌‌‌تشویق ورزشکاران حضور در رویدادهای ورزشی، ‌‌‌به صورت کوتاه مدت یا تعریف شده در داخل یا خارج از کشور صورت میگیرد”. (مجتبوی‌، ‌‌‌17:1386). از توریسم ورزشی می توان به عنوان واژه ای پیچیده نام برد. پیچیدگی آن ناشی از ترکیب دو صنعت نوظهور در معادلات اقتصادی عصر جدید می باشد. گیبسون توریسم ورزشی را اینگونه تعریف می کند: “مسافرتی تفریحی است که که در آن یک شخص به طور موقت‌،‌‌‌ به خارج از محیط زندگی خود به منظور ورزش کردن‌، ‌‌‌تماشای فعالیت ورزشی یا لذت بردن از رویدادهای ورزشی مسافرت می کند”(گیبسون، ‌‌‌10:1988).
توریسم ورزشی فعالیت‌های مرتبط با ورزش است و از آنجا که این بخش تنها دربرگیرنده پیگیری حوادث و رویدادهای ورزشی نیست، ‌‌‌به گردش‌گری ورزشی نه فقط به‌عنوان تماشای یک حادثه ورزشی، ‌‌‌بلکه به‌عنوان عامل سفر نیز توجه می‌شود گردش‌گری ورزشی طیف گسترده ای از گردش‌گری ماجراجویانه تا گردش‌گری تفریحی را در بر می گیرد.
از آنجا که گردش‌گری پسامدرن گونه ای حق گذران اوقات فراغت را در عصر فرا ـ پسامدرن شکل می‌دهد(پاپلی یزدی وسقایی، ‌‌‌32، ‌‌1382)گردش‌گری ورزشی نیز گونه ای از گردش‌گری پسامدرن محسوب می شود.از این رو دو مقوله گردش‌گری و ورزش از ارتباط متقابل، ‌‌‌تنگاتنگ و تاثیرگذاری سود می‌جویند، ‌‌‌به‌گونه‌ای که ورزش حجم قابل توجهی از افراد را به سفر وا می‌دارد و رویدادهای بزرگ ورزشی، ‌‌‌به خودی خود از مهمترین جاذبه‌های دوره‌ای کشورها به حساب آمده و تاثیر بسزایی در وجهه گردش‌گری کشورهای میزبان دارد(Ritchie,2002,4 )
اهمیت و توسعه گردش‌گری ورزشی روز به روز در حال افزایش است و موسساتی در این زمینه تخصصی شده اند.برآوردها نشان می دهد که در سال 2004 بیش از 70 میلیون نفر در جهان به منظور شرکت در مسابقات ورزشی و به خصوص تماشای این مسابقات جابه جا‌شده‌اند.مسابقات المپیک تابستانی و زمستانی‌،‌‌‌ مسابقات جهانی‌،‌‌‌ ملی و منطقه ای تبدیل به جاذبه بزرگ گردش‌گری شده است.مسابقات فوتبال در سطح جهانی‌، ‌‌ملی و منطقه ای سهم بزرگی در جابه جایی گردش‌گران ورزشی دارد. اکثر گردش‌گران ورزشی را جوانان تشکیل می دهند.همین امر موجب می گردد که تخصص های کاملا متفاوت‌و متمایزی از دیگر گونه های گردش‌گری به وجود آید. هتل داری‌،‌‌‌ حمل و نقل‌،‌‌‌ تهیه غذا،‌‌‌ مسائل امنیتی و انتظامی برای جوانان ورزش دوست متفاوت از گردش‌گران عادی یا گردش‌گران مسن است.ه اقتصاد مکمل گردش‌گری تبدیل شده است.شهرهای زیادی می کوشند در مواقعی که هتل های آن ها ظرفیت خالی دارند‌، ‌‌با ترتیب دادن مسابقات ورزشی و یا فستیوال ها وکارناوال ها از ورزش برای کمک به صنعت گردش‌گری و هتل داری استفاده کنند. گردش‌گری فوتبال نقش مهمی در اقتصاد داخلی و بین المللی بازی می کند.
علاوه بر آن فواید اقتصادی گردش‌گری ورزشی یکی از دلایل توجه به گردش‌گری ورزشی می باشد. به گونه ای که گردش‌گری ورزشی یک تجارت چند میلیون دلاری است که دارای سریعترین رشد، ‌‌‌یعنی حدود 5/4 تریلیون دلار در سطح دنیا است و تا سال 2011 میلادی انتظار می‌رود که حدود 10 درصد اقتصاد بومی را در برگیرد. رویدادهای ورزشی که در کشورهای مختلف برگزار می شود خود می تواند به عنوان جاذبه اصلی گردش‌گری ورزشی، ‌‌‌ضمن جذب گردش‌گران‌، ‌‌‌سبب شکل گیری فواید اقتصادی بسیاری گردد. به عنوان مثال می توانید از مطالعات کی لی در زمینه فواید اقتصادی حاصل از گردش‌گری ورزشی جام جهانی فوتبال 2002در کره و ژاپن اشاره کرد.
گردش‌گری ورزشی در چارچوب ژئو پلتیک گردش‌گری(پاپلی یزدی و سقایی60، ‌‌1385) می‌تواند ده‌ها میلیون تماشاگر (گردش‌گر) را به سمت رقابت‌های المپیک و جام جهانی جذب کنند. به‌عنوان مثال استرالیا برای المپیک 2000 سیدنی، ‌‌‌7/1 بیلیون دلار هزینه کرد و پیش‌بینی می‌شود در طول 10 سال 5/4 بیلیون دلار درآمد از این راه کسب کند فواید کوتاه مدت و مستقیم حضور گردش‌گران ورزشی در کشور میزبان پول و ثروت و ایجاد فرصت‌های شغلی و فواید بلند مدت و غیرمستقیم آن، ‌‌‌رشد و توسعه زیرساخت‌های صنعتی و اقتصادی کشورها است که این امر از طریق حضور متمادی و مستمر گردش‌گران در مناطق مختلف حاصل می شود. بر این مبنا می توان گردش‌گری ورزشی را براساس یک نگرش پسا ساختاری مورد مورد بررسی قرار داد و بیان نمود که گردش‌گری ورزشی در عصر پسامدرن یکی از اهرم های ژئوپلیتیک گردش‌گری برای کشورها در جذب سرمایه و درآمد است.
2-17-1- رفتینگ ورزشی( قایقرانی در امواج خروشان رودخانه ها):
رفتینگ بعنوان یک رشته ورزشی پر طرفدار از سال 1972 وارد بازیهای المپیک مونیخ و بدنبال آن المپیک 1992بارسلون و1996 آتلانتا شد.‌‌ مسابقات جهانی وبین المللی رفتینگ در کشورهای مختلف از سال 1998 تحت نظارت فدراسیون جهانی رفتینگ IRF برگزار می گردد. این مسابقات در چهار ماده: سرعت Sprint‌، ‌‌‌ماراتن Down river، ‌‌‌اسلالوم Slalom و موازی Head to Head، ‌‌‌در رودخانه های مختلف و با درجات خروشانی مختلف برگزار میگردد. رفتینگ به معنی”کلک سواری” و یا ” قایقرانی در رودخانه های خروشان” (White Water Rafting) می باشد. این فعالیت تفریحی- ورزشی بسیار جذاب و هیجان انگیز بوده و یکی ار بهترین نمونه های سفرهای اکوتوریستی، ‌‌‌توریسم ماجراجویانه و ورزشی می باشد. رفتینگ یکی از پرطرفدار ترین شاخه های گردش‌گری بوده و شرکت های بسیاری در سراسر دنیا به صورت تخصصی اقدام به طراحی و اجرای اینگونه سفرها می نمایند. با توجه به اینکه اجرای سفرهای رودخانه ای بسیار تخصصی و دشوار بوده و مخاطرات بسیاری توریست ها را تهدید می کنند، ‌‌‌لذا برگزار کنندگان اینگونه سفرها می‌بایست در این زمینه متخصص بوده و راهنمایان اینگونه سفرها می بایست سال ها تحت تعلیم باشند تا بتوانند از عهده اجرای آنها به نحو مطلوب برآیند. در رفتینگ مسافران سوار بر قایق های مخصوص ضمن لذت بردن از هیجان رویارویی با امواج رودخانه ها، ‌‌‌از میان جنگل ها، ‌‌‌کوهها، ‌‌‌دشتها، ‌‌‌مزارع، ‌‌‌روستا ها و. .. گذر کرده و به تماشای مناظری می‌نشینند که با هیچ وسیله دیگری میسر نمی باشد به رودخانه های خروشان “آب سفید” یا White Water می گویند. دلیل ذکر آب سفید این است که در قسمت های خروشان آب کف کرده و به رنگ سفید دیده می شود.
شکل شماره 2-3 رفتینگ ورزشی
منبع: www.icf.ir
رفتینگ فعالیتی مهیج، ‌‌‌ماجراجویانه، ‌‌‌تفریحی و ورزشی است و در طبیعت انجام می شود. لذا فعالیتی اکوتوریستی بوده که توریسم ماجراجویانه و ورزشی را در دل خود دارد و از تمام اصول اکوتوریسم تبعیت می کند. همانگونه که می دانیم “اکوتوریسم یعنی سفر مسئولانه به محیط های طبیعی که باعث حفاظت از محیط طبیعی شده و نفع جوامع محلی را در بر داشته باشد.” در این رشته مسافران به

این مطلب مشابه را هم بخوانید :   پایان نامه با کلید واژگان ملامت، داشته،، عیوبی، درآید.
دسته بندی : No category

دیدگاهتان را بنویسید