دانلود پایان نامه

گیاهی خاص یک منطقه را با پرداخت پول یا اعمال دیگر مجازاتها جبران کرد؛ ولی با توجه به اینکه یک روی دیگر سک? مجازات “اصل پیشگیری” می‏باشد و اعمال مجازات عاملی برای جلوگیری از اقدامات مشابه و برعکس بی مجازات گذاشتن خاطی به نوعی تشویق برای وی و دیگران و افزونی عمل متخلفانه است لذا، اصل مجازات حتی اگر جبرات گذشته را نکند و اوضاع را بحال گذشته اعاده نکند؛ اجتناب ناپذیر است. همانطور که قاضی ژسوس در قضیه مونته کونفورکو اظهار می‏دارد که بر اساس کنوانسیون 1982 حقوق دریاها، جریمه‌ها در هر پرونده‌ای بایستی دارای طبیعت اقتصادی و مالی (پولی) باشند؛ جبران خسارت بغیر از مواردی که قضیه واجد وصف کیفری است؛ مطمئن‌تر‏‏ین راه جبران خسارت است چه اینکه معمولاً با پرداخت خسارات مالی معمولاً وضع نیز به حال سابق بر می‏گردد.
1-1-6- بیمه دریایی
بیمه دریایی، قدیمی‏ترین شاخه حقوق بیمه است. از آغاز فعالیت کشتیرانی تجاری در پهنه آبهای گیتی، همیشه مخاطرات گوناگون طبیعی و غیرطبیعی، منافع صاحبان کشتی‌ها‏‏ و کالاهای موجود، در آنها را تهدید می‏کرده است. گرچه با پیشرفت علوم و فنون، از تعداد سوانح دریایی کاسته شده اما با توجه به نقش بارز خطای انسانی در این زمینه، این حوادث همچنان روی می‏دهد. عملیات بیمه‌ای بدین ترتیب بود که مالکان کشتی یا کالا، در ازای پرداخت مبلغی پول به تجار، از آنان تضمین می‏گرفتند که در صورت وقوع سانحه و تلف شدن اموال، خسارت وارده از محل تضمین اخذ شده جبران شود. البته در این روند، درجه احتمال رویداد وقایع زیانبار اساساً مورد توجه بیمه گران و بیمه گذاران قرار نمی‏گرفت. همانطور که در گذشته نیز گفته شد، در مباحث حوادث دریایی که طیف نازلی از روحیه ددمنشی یا قانون گریزی یا بدخواهی را به دنبال دارد و اکثر اوقات خسارت بر اثر تصادف یا حوادث غیرقابل مترقبه رخ می‏دهد و عموماً شکل گیری حادثه و بروز خسارت از ید اشخاص خارج و مستند به عواملی هستند که در کنترل افراد بشر نمی‏باشند لذا برای جبران خسارات بهترین گزینه جبران آن با دادن “غرامت پولی” می‏باشد؛ و برای همین از اولین روشی که برای جبران خسارات در نظر گرفته شده‌اند بیمه می‏باشد. امروزه نقش مهم بیمه مخصوصاً با توجه به تحقیق حاضر، بیمه دریایی در جبران خسارتهای ناشی از حوادث مختلف که همواره نوع محیط‌ز‏‏یست‏ و جان افراد را تهدید می‏کند بر کسی پوشیده نیست به ویژه اینکه در پاره‌ای زمینه‌ها، در نتیجه رشد سریع علم و فناوری و پیچیدگی وسایل و ارتباطات، حمایت از، زیان‌دیده گان در برابر تبعات مالی حاصل از مخاطرات گوناگون، ضروری به نظر می‏رسد.
“قرارداد بیمه‌های دریایی ممکن است برای زمان معین109 یا سفر معین110 یا ترکیبی از از هر دو111 باشد. بیمه سفری ممکن است از محلی به محل دیگر یا در مبدأ و از مبدأ به مقصد باشد”.112 بیمه دریائی خسارات تصادفی و غیرقابل پیش بینی را می‏پوشاند، مانند خطرات ناشی از دریا که مفهوم آن خسارات ناشی از سفر دریا می‏باشد و هر گونه خسارت و نقصانی که احیاناً در، دریا حادث شود. مثلاً خسارت ناشی از توقیف کشتی در، دریا شامل بیمه دریائی نمی‏شود. ولی چنانچه ناشی از تصادم اتفاقی کشتی با کشتی دیگر باشد شامل پوشش بیمه خواهد بود. همچنین خسارت حاصل از آتش سوزی حادث در، دریا به دریا ریختن اضطراری کالا به منظور نجات کشتی و دیگر خساراتی که شامل خطرات عمومی خساراتی که در بیمه نامه دریائی تحت پوشش قرار می‏گیرد. باید توجه داشت که فقط خطرات و خساراتی که جنبه اتفاقی و غیر قابل پیش بینی دارد، در تحت بیمه نامه دریائی پوشیده است، لذا، خساراتی که ناشی از فرسودگی طبیعی کشتی و یا کالا و عیب ذاتی کالا مثلاً کرم خوردگی در خشکبار، زنگ زدن در تیر آهن باشد شامل پوشش بیمه نمی‏باشد، بنابراین خسارات وارده به دو طبقه مشخص تقسیم می‏شود:
1- خسارات عمدی که ممکن است از روی حسن نیت و به منظور حفظ کشتی و جلوگیری از غرق شدن آن حادث شده باشد مانند ریختن کالا به دریا (Jettison) به منظور سبک کردن کشتی در مواقع طوفان که در این صورت تابع مقررات (GENERAL AVERAGE) خواهد بود.
2- خسارات غیر عمدی که در اثر حوادث اتفاقی و غیر قابل پیش بینی به وجود آید به شرح زیر
می‏باشد:
الف) زیانهای حاصل از دریا: این خسارات شامل کلیه خطراتی می‏گردد که در اثر سفر دریا حاصل
می‏شود مانند تصادم کشتی با کشتی دیگر یا به گل نشستن و غرق شدن کشتی.
ب) آتش سوزی در، دریا که ممکن است کشتی یا کالا بطور اتغاقی دچار آتش سوزی شود و یا کالا به علت اطفاء حریق آبدیده شود.
ج) احتراق کالاهای محترقه یا آبدیگی یا خطرات ناشی از دزدان دریائی.113
بیمه نامه‌های دریایی به چند، دسته تقسیم می‏شوند که ذیلاً به برخی از آنان اشاره می‏شود:
1- بیمه نامه شامل ارزش موضوع بیمه
در اینگونه بیمه نامه ارزش کالاهای بیمه شده در زمان انعقاد قرارداد تعیین و مشخص می‏شود. به طوری که در صورت خطر این مبلغ به بیمه گر شود. باید توجه داشت که وقوع خسارت، بیمه گر بیش از مبلغی که در بیمه نامه به عنوان ارزش کالاهای بیمه شده ملحوظ است مسئولیتی ندارد.
2- بیمه نامه فاقد ارزش موضوع بیمه
در این گونه بیمه نامه ارزش کالای بیمه شده تعیین نمی‏گردد، بلکه به ارزیابی موخری که بر اساس مبلغی که برای بیمه نمودن موضوع بیمه پرداخت شده است واگذار می‏شود. این ارزیابی با توجه به کشتی، کرایه حمل و کالای بیمه شده صورت می‏پذیرد.
3- بیمه با پوشش باز
بیمه با پوشش باز بیمه نامه نیست بلکه توافقی است که با بیمه گر به عمل می‏آید که بیمه نامه ای مناسب در قالب شرایط بیمه صادر کند. در این صورت می‏توان آن را شبیه بیمه نامه شناور دانست با این تفاوت که در بیمه با پوشش باز شرکت بیمه صرفاً تعهد می‏کند بیمه نامه را بر اساس شرایط توافق شده صادر کند نه اینکه در آغاز بیمه نامه ای صادر کرده باشد.
4- بیمه نامه شناور
در این نوع بیمه نامه کشتی یا مقدار کالای حامل در زمان تنظیم بیمه نامه ذکر نمی‏شود لکن بعداً به اطلاع بیمه گر خواهد رسید که قابل تعیین در زمان تلف خواهد بود. این نوع بیمه نامه در مورد هر کشتی یا کالای حامل آن مورد استفاده قرار می‏گیرد. مشروط بر اینکه قبل از آغاز سفر دریایی نام آن به اطلاع بیمه گر برسد.
5- بیمه نامه سفری
در این گونه بیمه نام موضوع بیمه برای یک سفر خاص بیمه می‏شود. یعنی برای سفری که بین دو بندر صورت می‏گیرد. زمان و مدتی که این سفر ممکن است طول بکشد مورد توجه نمی‏باشد. این بیمه نامه موضوع بیمه از یک مکان به مکان دیگر را مورد پوشش قرار می‏دهد.
6- بیمه نامه زمانی
بر اساس این نوع بیمه نامه موضوع بیمه برای یک مدت زمان خاصی که نباید از دوازده ماه بیشتر باشد بیمه می‏شود. بیمه سفری ممکن است دارای شرایط استمرار باشد که که موضوع بیمه را در قبال خطراتی که ورای تاریخ تعیین شده در بیمه نامه ممکن است واقع شوند، در صورتی که کشتی در زمان مقرر به مقصد نرسد بیمه کند به عبارت دیگر در صورتی که کشتی در پایان مدت بیمه هنوز در، دریا باشد بیمه نامه تا زمانی که کشتی به بندر مقصد نرسد و برای یک زمان معقول استمرار پیدا می‏کند.
7- بیمه نامه مختلط
این بیمه نامه ترکیبی از بیمه نامه‌های سفری و زمانی است که موضوع بیمه هم برای سفری معین و هم برای زمانی معین بیمه می‏شود.
بدیهی است که در صورت وقوع حادثه در هر یک از حالات فوق و به شرط تحت پوشش قرار داشتن مورد، شرکت بیمه گر موظف به پرداخت خسارات وارده می‏باشد. ماده 191 قانون دریایی ایران مصوب 1343، دولت را مکلف به تنظیم مقررات بیمه‌ای نموده است114. تا کنون با گذشت همان 47 سال بر سر ترجمه و لایحه بیمه دریایی ایران توافقی انجام نگرفته و نتبجه ای حاصل نشده است. بیمه کشتی علاوه بر اینکه مصداق بارز بیمه اموال است و تلف کشتی یا خسارات مختلف وارد یا مرتبط به آن را پوشش
می‏دهد، مسئولیت مدنی ناشی از تصادم کشتی‌ها‏‏ را نیز در بر می‏گیرد. این نکته مبتنی بر یک قاعده حقوق بیمه است بدین ترتیب که مسئولیت نیز می‏تواند موضوع عقد بیمه قرار گیرد. به موجب ماده 4 قانون بیمه ایران موضوع بیمه ممکن است مال باشد اعم از عین یا منفعت یا هر حق مالی یا هر نوع مسئولیت حقوقی… بنابراین بیمه کشتی، در عین حال، بیمه مال 1 و بیمه مسئولیت 2 است.
در سال 1836 در، دعوای (rodavlaS.V xuav eD)، صاحبان کشتی دارای پوشش بیمه بدنه علاوه بر جبران خسارت وارد به کشتی، خساراتی را که به دلیل مسئولیت ناشی از تصادم مبتنی بر خطا، به مالک کشتی مقابل پرداخت کرده بودند از بیمه گر بدنه مطالبه کردند و در پی امتناع بیمه گر از پذیرش مسئولیت این خسارات، موضوع به دادگاه ارجاع شد. دادگاه پس از بررسی پرونده، چنین رأی صادر کرد که با وجود بیمه بودن خطر تصادم، مسئولیت قانونی مالک کشتی که از تصادم ناشی شده است در تعهد بیمه گر بدنه قرار ندارد. بعد از چند مدتی پیشنهاداتی برای بیمه شدن مسئولیت ناشی از تصادم ارائه شد اما بیمه گران با اعتقاد به اینکه بیمه مسئولیت موجب بی دقتی فرماندهان کشتی‌ها‏‏ می‏شود از ارائه پوشش بیمه مسئولیت خودداری می‏کردند. این اختلاف نظر بین سالهای 1850 تا 1854 ادامه داشت و در نهایت بیمه گران پذیرفتند که مسئولیت ناشی از تصادم را به عنوان یک بیمه اضافی تحت پوشش بیمه بدنه و ماشین آلات کشتی قرار دهند. اما درباره اینکه در صورت به بار آمدن خسارت در حالت تصادم بین دو کشتی با همدیگر، یا یک کشتی با یک جسم از قبیل صخره، اسکله یا دیگر تاسیسات ساحلی شرکتهای بیمه گر چه تکالیفی دارند ذیلاً به آن می‏پردازیم:
بیمه نامه از بین رفتن تمامی کالا
بر اساس شرایط این بیمه نامه، بیمه گر زمانی اقدام به جبران خسارت بیمه گذار می‏کند که تمامی کالا و محموله در جریان حمل و به علت یکی از خطرات دریا، از بین رفته باشد.
خسارت همگانی
خسارت یا زیان همگانی اختصاص به حمل و جابجائی کالا از طریق دریا دارد. خسارت همگانی به آن دسته از خساراتی گفته میشود که ناخدای کشتی طبق اختیاراتی که به او تفویض شده است به منظور نجات کالا و کشتی و یا هر دوی آنها قسمتی از کالا و یا ابزار و ادوات و متعلقات کشتی را به دریا می‏ریزد
در این حالت خسارات وارده نه تنها بر عهده صاحبان کالائی است که کالایشان به دریا ریخته شده و یا مالک کشتی است، بلکه خسارت بین کلیه افرادی که به نحوی در آن سفر دریائی ذینفع هستند، تقسیم میشود.
مصادیق خسارت همگانی
می‏توان چنین نتیجه گرفت که خسارات همگانی شامل پرداخت هزینه‌ها و فدا کردن کالا به شرح زیر خواهد بود:
1- خساراتی که به ماشین آلات و یا قطعات مکانیکی برای نجات عمومی و بر اثر فدا کردن به کشتی ایجاد شده باشد؛
2- سبک کردن کالای رو، و زیر عرشه کشتی به منظور نجات کشتی و کالا؛
3- خسارات ناشی از کاربرد وسائل آتش نشانی از قبیل آب و پودر کف؛
4- تخلیه و بارگیری کالای مورد بیمه در بندر پناه و یا در مواقعی که کشتی به گل نشسته است؛
5- هزینه‌هائی که برای شناور ساختن کشتی به گل نشسته صرف شده است؛
6- هزینه‌هائی که برای ورود کشتی به بندر پناه برای انجام تعمیرات مورد نیاز پرداخت میشود؛
7- هزینه‌های تخلیه و بارگیری در بندر پناه؛
8- هزینه نجات.
هزینه‌های نجات هزینه‌هایی هستند که به منظور نجات کشتی و محمولات آن از حادثه، در حالیکه خطر و عواقب ناشی از آن منافع موجود، در آن سفر دریائی را مورد تهدید قرار داده است به مصرف میرسد و معمولاً به حساب زیان همگانی منظور خواهد شد چنانچه مالکین کشتی و یا صاحبان کالا از پرداخت
هزینه های نجات

این مطلب مشابه را هم بخوانید :   منابع پایان نامه ارشد با موضوع انژکتورهای، انژکتور، به‌جای، تزریقی
دسته بندی : No category

دیدگاهتان را بنویسید