دقت نکردن به دور و دور کار آسون ایه. میشه سر رو پایین انداخت و به هیچی و هیچکی توجهی نداشت. نه به رنگ آسمان دقت کرد و نه به ریختن برگای خشک درختان که کم کم اومدن پاییز رو نوید میدن. با دقت نکردن به دور خود فرصت الهام گرفتن از محیط رو از دست میدیم و حس کنجکاوی رو در خود سرکوب می کنیم. واسه شناخت و درک دور و بر خود باید دقت مون رو افزایش بدیم.

یکی از راه های افزایش دقت، توجه به محیط پیرامونه. مثلا پیاده روی و کمی تفکر باعث افزایش خلاقیت می شه. اگه همیشه سربه زیر و بی دقت به دور خود باشیم فرصت دیدن افراد مختلف، رویدادها و اتفاقات و البته تفکر دقیق و بررسی اونا رو از دست میدیم. نگاه دقیق به وقایع و افراد به ما کمک می کنه بیشتر مشاهده کنیم و امکان پروراندن ایده های جدید رو در خود تقویت کنیم. اما حقیقتا راه های افزایش دقت و خلاقیت چیه و واسه تقویت اونا چیکار باید کرد؟

آموزش مغز واسه توجه به چیزای بااهمیت

قرار نیس که مغز بی گناه ما همه چیز رو ببینه و بررسی کنه. ما چیزای خاصی رو می بینم و بعد از راه تصفیه ی اطلاعاتی ای که به دست آورده ایم بعضی از اطلاعات رو نگه می داریم و استفاده می کنیم. این ویژگی مغز عالی و مفیده چون اگه قرار بود هرچه رو می بینیم، بررسی کنیم از مسائل مهم غافل می شدیم.

ما میتونیم مغز خود رو آموزش بدیم که به موضوعات جدید توجه کنه، گرچه این کار به کمی سعی و تمرین نیاز داره. فرقی نمی کنه که در صدد یادگیری شغل جدیدی هستین یا می خواید سرگرمی تازه ای یاد بگیرین یا حتی فقط به دنبال افزایش مهارتای خود هستین، در هر حال باید مغز خود رو واسه یادگیری نکات تازه و مهم آموزش بدین.

مراحل بازآموزی مغزی در ظاهر آسون مثل اینکه اما به سعی نیاز داره. روان شناسان فکر می کنن که واسه افزایش دقت باید مثل یک منشی صحنه موقع فیلم ورداری انجام داد. منشیان صحنه کسائی هستن که موقع فیلم ورداری و ساختن فیلما به دقت صحنه رو زیر نظر دارن و توجه خود رو به نکاتی متمرکز می کنن که ممکنه در تصویر مشکل بسازه.

اونا با توجه بر مسائل مهم، دقت خود رو در جلوگیری از ایجاد اشتباه در صحنه ی فیلم ورداری زیاد می کنن، اما به چیزای بی اهمیتی که مشکلی به وجود نمی آورد توجهی ندارن و این یکی از راه های افزایش دقته؛ یعنی متمرکز کردن توجه و حواس به موارد مهم و لازم و پرهیز از پریشونی فکری.

شاید عجیب به نظر برسه اما یکی از بهترین راه های افزایش دقت اینه که بدونیم نسبت به چه چیزایی بی دقت باشیم. باید بدونیم که به چه چیزایی توجه داشته باشیم و از دقت کردن به چه موارد و موضوعاتی بیخیال شین. ما نمی تونیم به هر چیزی رو که در دور مون رخ می ده با تموم وجود و به اصطلاح خودمونی شش دانگ توجه داشته باشیم. پس تنها باید موارد لازم و اساسی رو مورد توجه قرار بدیم.

رقابت توجه به چیزای تازه

شاید در ظاهر آسون به نظر برسه اما واقعیت اینه که دقت و توجه به چیزای تازه و کشف اونا خیلی هم آسون نیس. مثلا نمی شه از خواب بیدار شیم و بگیم: «، من امروز دنیا رو با نگاهی تازه می بینم و یه عالمه چیز جدید کشف می کنم». واسه داشتن نگاهی تازه به دور و بر تون باید خود رو به رقابت بکشین. مثلا:

نگاه کردن به مردم در جایای شلوغ

اگه در جایای شلوغ و پرجمعیت اولین کاری که می کنین درآوردن گوشی موبایل تون و سرگرم شدن با اینه، باید گفت که سخت در اشتباه هستین. در اینجور فضاهایی بشینین و به مردم نگاه کنین. سعی کنین نحوه ی رفت و امد اونا با هم، رفتارها و واکنش هاشون رو بشناسید و مشاهده کنین؛

توجه و تمرکز بر چیزی خاص

چیز خاصی رو مورد توجه قرار بدین و سعی کنین درزمان روز توجه خود رو به اون متمرکز کنین. مثلا تصمیم بگیرین که امروز حواس تون رو به نقاشیای دیواری سطح شهر، دوربینای کنترل سرعت یا هر چیز دیگری متمرکز کنین. یکی از راه های افزایش دقت تمرین واسه تمرکز بر موارد ویژهه. با این تمرین این ویژگی رو در خود تقویت کنین؛

پیگیری اخبار محلی

با پیگیری اخبار محلی می تونین از چیزی که در محله، شهر و دور تون میگذره باخبر بشین و بیشتر به دور و بر محل زندگی خود توجه کنین. شاید خیلی پیشنهاد دل پذیری نباشه اما مطمئن باشین که در افزایش دقت شما نقش زیادی داره.

رفت و اومد با افراد متخصص

هر کدوم از ما دوستانی داریم که در موردای مختلفی تحصیل کردن و اطلاعات دارن. سعی کنین با دوستان خود قدم بزنین و رفت و اومد داشته باشین و در بین گفت و گو و رفت وآمد با اونا چیزای تازه یاد بگیرین و به نقطه نظرات اونا در مورد موضوعات مختلف مثل زمین شناسی، تاریخ و … توجه کنین.

ریشه یابی صداهای مختلف

سعی کنین موقع قدم زدن به صداهای دور تون دقت کنین و ببینین ریشه و مبدأ چیزایی که می شنوین از کجاست. این کار کمی احمقانه مثل اینکه ولی یکی از راه های افزایش دقته که شما رو آگاه تر و دقیق تر می سازه.

این مطلب مشابه را هم بخوانید :   بهترین روشای یادگیری؛ چه جوری هر چیزی که می خواهیم یاد بگیریم؟ 

یادداشت ورداری و طراحی

سعی کنین هر چیزی که رو در محیط می ببینن، طراحی کنین یا بنویسین. این کار تمرینیه واسه اینکه همه چیز رو به دقت ببینین و بررسی کنین.

عکاسی روزانه

هر روز یک عکس بگیرین. یعنی در انتهای سال باید ۳۶۵ عکس در اختیار داشته باشین. این کار باعث می شه توجه و دقت شما بیشتر بشه. سعی کنین هر روز عکسای جالب تری بگیرین و به نکات مختلفی توجه کنین. این کار باعث می شه نگاه تون از دریچه ی لنز متفاوت تر بشه.

رقابتای مختلفی واسه خود در نظر بگیرین. اگه نویسنده هستین، بیشتر به زندگی و کارهای مردم دقت کنین. اگه برنامه نویس هستین به نیازای مختلف بازار بیشتر توجه کنین. خود رو به رقابت بکشین و از منطقه امن تون خارج بشین. واسه توجه به دور خود و موضوعات مختلف لزومی نداره که به اونا علاقه خاص داشته باشین. توجه به موضوعات جورواجور دقت شما رو بالا می بره. مثلا به خاطر اینکه خوشنویسی در دایره ی علایق شما نیس، توجه کردن به اونو از خود دریغ نکنین.

به مردم بهتر و دقیق تر نگاه کنین

گرچه توجه به اجسام و اشیا ازجمله راه های افزایش دقت به حساب میاد اما در نظر گرفتن و مشاهده ی دقیق افراد چیز دیگریه. بیشتر ما در موقعیتای حساس و پرتنش مثلا موقع مصاحبهای شغلی یا پرواز هواپیما، اولین قرار عاشقانه و … توجه زیادی به خرج میدیم، اما در بقیه موارد وقتی شرایط عادیه میزان توجه مون کم تره. واسه افزایش دقت باید توجه و تمرکز خود نسبت به افراد رو در شرایط آروم و ناآرام بالا ببریم.

مثلا زمانی که احساس خطر به ما دست می ده قسمت لیمبیک مغز وارد میدون می شه و سعی داره ما رو از خطرات احتمالی حفظ کنه. فرض کنین در شبی تاریک قصد سوار شدن در خودروی خود رو دارین که احساس می کنین یک جفت چشم از دور شما رو می پاید. نمی دونین که خطر در انتظارتان هست یا نه ولی در هر حال سعی می کنین با در نظر گرفتن امکان خطر و بررسی شرایط شرایط رو در کنترل خود دربیاورید.

در موارد دیگر هم که شرایط آروم و بی نا آرومی و بی خطره باید همین واکنش رو داشته باشین تا دقت و توجه تون نسبت به محیط و افراد زیاد شه. مثلا اگه با فردی ملاقات می کنین و احساس ناجوری دارین، باید به دورن خود مراجعه کنین و دلیل رو جویا بشین. چرا اینجور احساسی در ناخودآگاهِ شما پا گرفته. ناخودآگاه تون همیشه از شما محافظت می کنه و حضور داره پس به اون اعتماد کنین.

همیشه به اهمیت شناسایی زبون بدن، حالات چهره، دروغ سنجی و … در ارتباطات صحه گذاشته می شه اما تموم اینا نیازمند مشاهده و دقت بالا هستن. وقتی در حال گفت وگو با افراد مختلف هستین، فقط توجه به چیزی که گفته می شه مهم نیس، باید تموم رفتار و حالات رو بررسی و مشاهده کنین. این کار فقط واسه حفاظت و دفاع خود و تشخیص ناهم خوانیا در رفتار فرد مقابل نیس، بلکه با دقت کردن کلی به افراد می تونین چیزای بی تعدادی درباره اونا بدونین و کشف کنین.

توجه و دقت به الگوها

مشاهده کردن راه خیلی خوبی واسه افزایش دقته و هرچه بیشتر مشاهده کنین دقت تون بالاتر میره. اما واسه داشتن نگاهی خلاقانه و متفکرانه به دنیا باید دید خود رو گسترش بدین و به مشاهده با نگاهی خُرد به مسائل، اتفاقات و چیزای دور و بر خود اکتفا نکنین.

یافتن الگوهای موجود در روابط طبیعت و ترکیب و ترکیب اونا با تجربیات خود از چیزای مختلف، دید شما رو گسترده تر می کنه و باعث می شه در آینده قدرت پیش انگار و پیش بینی شما درباره همه چیز بیشتر بشه.

دقت در مشاهده رو باید با یافتن الگوهای مختلف درهم بیامیزید تا در روبرو شدن با هر تجربه جدید قدرت بررسی و بررسی شرایط رو داشته باشین. مثلا همه میگن که زبون بدن در نواحی مختلف متفاوته؛ پر بی راه هم نیس. شما باید با توجه به بستری که در اون قرار گرفتین قدرت ترجمه ی درست چیزی که رو می ببینن، داشته باشین. مثلا خاراندن بینی شاید نشون از دروغ انگار فرد داشته باشه یا این حرکت به معنای عصبانیت باشه. این مسئله در مورد حالات مختلف صادقه.

پس مشاهده قدم اول در راه کشف دنیای دور و افزایش دقته. همیشه فضایی بزرگ تر واسه اندیشیدن و مشاهده کردن هست. باید منظم دید خود رو گسترش بدین و کلان تر فکر کنین. تنها به مشاهده و دقت در محله، شهر و کشور خود محدود نباشید. دیدتون رو گسترش بدین و جهانی و وسیع مشاهده و تفکر کنین. هرچه بیشتر مشاهده کنین با چراهای بیشتری رو به رو میشید و هرچه چراهای موجود در مغزتون افزایش پیدا کنه بیشتر یاد می گیرین. مشاهده کردن و به دنبال اون تفکر واسه باخبر شدن از چرایی و دلایل هر چیز به شما کمک می کنه تا دنیا رو بیشتر بفهمین.

برگرفته از: lifehacker.com

دسته بندی : Uncategorized

دیدگاهتان را بنویسید