تیر ۲۳, ۱۳۹۹

با موضوع مدل تعاملی کارآفرینی سازمانی:

۱- مشخصات سازمانی : پشتیبانی مدیریت، استقلال و آزادی در کار، جایزه دادن، دادن فرصت، محدوده های سازمانی

۲-  مشخصات فردی: خطر پذیری، نیاز به استقلال، نیاز به توفیق، هدف گرایی و مرکز کنترل

۳- حادثه یهویی: پیشرفت روشای جدید، ادغاما یا مالکیتای جدید، تقاضاهای جدید در بازار، تغییرات اختصاصی و تهدیدات رقبا.

براساس این مدل، شکلای مختلفی از ترکیب عوامل سه گانه فوق ممکنه انجام بشه اما کوراتکو و همکارانش از بین همه شکل های جور واجور اون، سه وضعیت رو پیشنهاد می کنه:

  1. در وضعیتی که سازمان احتیاج به پیشرفت تکنولوژی داشته باشه و مدیریت ارشد از نوآوری پشتیبانی کنه، آدمایی خطر پذیری بالایی داشته باشن، علاقه بیشتری به فعالیتای کارآفرینانه از خود نشون میده.
  2. در وضعیتی که تغییری اساسی در مدیریت (روش یا ساختار) به وجود اومده باشه که باعث تشویق رفتارای نوآورانه شه، آدمایی که نیاز به توفیق زیادی داشته، علاقه بیشتری به فعالیتهای کارآفرینانه از خود نشون میدن.
  3. در وضعیتی که سازمان به دلیل تغییرات محیطی، مجبور به کاهش هزینه ها شده و سازمان، محیطی واسه کار بصیرانه و آزاد ایجاد کرده باشه، در این صورت کارکنانی که تمایل به استقلال داشته باشن، علاقه بیشتری در فعالیتای کارآفرینانه از خود نشون میدن. هم اینکه مدلهای دیگری در مورد کارآفرینی سازمانی مطرح شده که یکی از اونا مدل استراتژیکی کارآفرینی سازمانی کرنوال و پرلمنه که در اون اول اطلاعات ورودی از محیط داخلی و خارجی سازمان به تشخیص و آزمایش فرصتای جذاب و بازار کمک می کنن و به دنبال اون دورنما، مأموریت، هدفا و روش های هدف دار، تایید و بعد اجرا می شه. از طرف دیگه نیروهای فشار از طرف سازمان، گروه ها و افراد واسه کارآفرینی، زمینه رو واسه ارزیابیای جور واجور، روش های هدف دار و اجرای اونا جفت و جور می کنن. در آخر یافته های حاصله از کارکرد، با هدفا و مأموریت اولیه مقایسه می شه و تغییرات لازم جهت اصلاح اجرا و انحرافات در هر کدوم از مراحل صورت قرار می کنه.[۵۵]
  4. کارآفرینی

 

اجرای تفکر

توانایی دسترسی منابع

مشکلات

توانایی شکست دادن مشکلات

برنامه ریزی

برنامه ریزی کاری امکان سنجی

تصمیم به انجام فعالیت کارآفرینانه

۱-ویژگیای سازمانی۲-پشتیبانی مدیر

۳-توانمندی

۴-جایزه

 

حادثه یهویی 

۱-ویژگیای فردی۲-تمایل به خطر پذیری

۳-تمایل به آزادی و استقلال

۴-نیاز به توفیق

 

 

 

 

 

 

 

 

 

نمودار۲-۸-مدل تعاملی کوراتکو و همکاران

۲-۴۹- مدل کارآفرینی سازمانی آنتونیک هیسریچ:

این دو محقق با بررسیایی که انجام دادن، هشت بعد رو واسه کارآفرینی سازطمانی برشمرده ان اونا فکر می کنند که کارآفرینی سازمانی باید به عنوان معنی چند بعدی جدا و در عین حال در رابطه نگریسته شه .[۶۵]

ابعاد کارآفرینی سازمانی از دیدگاه آنتونیک و هیسریچ عبارتند از:

قسمت و ۱ و ۲، شامل ایجاد شرکتا یا واحدای جداگونه و کسبو کار جدید: واحدهای جدید، ویژگی برجسته کارآفرینی سازمانی هستن که می تونن منتهی به ایجاد کار و کاسبی های جدید در درون سازمان شن. ورود به کار و کاسبی جدید، تازگی در درون ساختارفعلی سازمان ظاهر می کنه .[۶۶] در شرکتای تاسیس یافته بزرگ و کوچیک، واحدهای تاسیس یافته جدید می تونن شامل تشکیل واحدهای به طور کاملً رسمی جداگونه یا نیمه جداگونه باشن. ورود به کار و کاسبی جدید رو میشه به فعالیتای اصلی سازمان نزدیک تر دید.

قسمت ۳ و ۴ شامل نوآوری در محصول خدمات و فرآینده: از دیدگاه آنتونیک و هیسریچ، نوآوری به توانایی تلفیق۲ منابع در روشی واسه خلق کارا و روشای تولیدی گشودن بازارهای جدید اشاره داردو [۶۷]جنینگز و لامپکین می گن که سازمان کارآفرینانه نسبت به سازمانای معمولی اجناس جدیدتر و بازارهای جدیدتری رو ایجاد می کنن .[۶۸] برعکس ابعاد قبلی ، این بعد از کارآفرینی سازمانی مربوط به نوآوری خدمات یا محصول با تاکید بر پیشرفت و نوآوری در تکنولوژیه. نوآوری محصول و کارآفرینی تکنولوژی رو میشه به عنوان نوآوری شرکتای تولیدی در نظر گرفت و کارآفرینی سازمانی رو میشه شامل پیشرفت محصول جدید، بهبود محصول و روش ها و روش های جدید تولید، به حساب آورد.[۶۹]

قسمت ۵ شامل خود تجدیده: تغییر شکل سازمانا از راه تجدید ایده های کلیدی که بر مبنای اونا سازمان ساخته شده رو خود تجدیدی می گن. این بعد به معنی تغییر سازمان و استراتژیکه و شامل تعریف دوباره معنی کار و کاسبی، سازمان دهی دوباره و ارائه تغییرات گسترده سیستمی جهت نوآوریه.

ایده

قسمت ۶ شامل خطر پذیریه: خطر پذیری یکی از ابعاد مهم کارآفرینی سازمانیه. خطر پذیری به عنوان امکان ضرر، امکان داره به عنوان ویژگی ذاتی نوآوری، تشکیل کار و کاسبی جدیدتر و اقدامات کنشی یا تهاجمی سازمان موجود نگریسته شه. ریسکا رو میشه به پیگیری سریع فرصتا، استفاده یا کاربرد سریع منابع و اقدامات جسورانه ربط داد. واقعا جسور بودن در پیگیری فرصتا به عنوان ویژگی سطح شرکتی کارافرینی مورد نظر قرار گرفته.

قسمت ۷ شامل پیش گامیه:

این بعد مربوط به پیش گامی در پیگیری فرصتا یا ورود به بازارهای جدیده.

پیش گامی اندازه و اندازه ایه که سازمانا در مواردی مانند بخش های کلیدی، تجاری، هنگام معرفی اجناس و خدمات، استفاده تکنولوژیا و تکنیکای اداری، به جای پیروی از اونا تلاش در رهبری رقبا دارن. راه و روش آینده پیشگامی در پیش بینی و اقدام براساس نیازای آینده مطرح شده.[۶۶]

معنی پیشگامی به افزایش کوششای سازمانی به جای پیروی از رقبا در بخش های کلیدی کار و کاسبی (معرفی محصول و خدمات جدید، تکنولوژیای کاربردی و تکنیکای اداری) اشاره داره و می خواد در این زمینه ها پیشرو باشه.[۷۰]

قسمت ۸ شامل رقابت تهاجمیه: رقابت تهاجمی، تمایل سازمان و به رقابت درآوردن یا رقابت رقبا تعریف شده. کوین و سلوین میدونن که به حالت کارآفرینی در تمایل شرکت به رقابت تهاجمی با رقبا صنعتی مشخص شده.[۷۱]

اونا رقابت تهاجمی۱ رو به عنوان گرایش مدیریتی نگاه می کنن که به وسیله علاقه و اشتیاق سازمانی واسه تسلط به رقبا توصیف شده بیشتر محققین رقابت تهاجمی رو از پیشگامی جدا ننموده ان. در حالی که باید بین این دو بعد تفاوت قائل شد. پیشگامی مربوط به پیش قدم بودن در فرصتای بازار باشه، که در رقابت تهاجمی مربوط به رابطه سازمانی تهاجمی با رقبای سازمانه.

۱ Antunyk & Hysrych

۲ Combining resources

۱ Aggressive competition

99

View all posts by 99 →