دانلود پایان نامه

بیشتر
استان
3302
3144
101
152
2
3
‌‌‌‌ منبع: سال نامه آماری استان چهارمحال و بختیاری 1387)
در استان چهارمحال و بختیاری تعداد 29کارگاه صنعتی عمومی وجود دارد که از این تعداد 22 واحد در طبقه 5-1نفر کارکن‌، ‌‌‌4 واحد هم در طبقه9-6 نفر و2 واحد در طبقه49-10‌نفر کارکن و 1 واحد هم در طبقه 100 نفر کارکن و‌ بیش تر می باشد.‌
جدول شماره 3-20‌تعداد کارگاه های صنعتی عمومی‌دارای 10 نفر کارکن و بیشتر بر حسب وضع مالکیت‌، ‌‌‌طبقات کارکن 1385
‌شرح
کارگاه های خصوصی
جمع
5-1نفر
9-6 نفر
49-10 نفر
99-50 نفر
100 نفر و بیشتر
استان
29
22
4
12
1
منبع: سال نامه آماری استان چهارمحال و بختیاری 1387)
3-7-ویژگی های فرهنگی استان چهارمحال و بختیاری :
اغلب انسان شناسان و جامعه شناسان در برخورد با مفهوم فرهنگ، ‌‌‌به طور ضمنی یا صریح، ‌‌‌اذعان می کنند که تعریف فرهنگ کار چندان ساده ای نیست. برخی آنرا “سبک زندگی” و برخی دیگر “اندیشه و ارزش ها” می دانند (چلبی‌، ‌‌‌1375‌، ‌‌‌ص 54 ).‌‌ اولسون (1991) معتقد است که هر گونه اندیشه ای، ‌‌‌از تکنیک ساده ساختن آتش تا فلسفه انتزاعی، ‌‌‌می توانند مشمول فرهنگ شوند. بر این اساس او چهار جزء اصلی برای فرهنگ قایل می شود که عبارتند از : باورها، ‌‌‌ارزش ها‌، ‌‌‌هنجارها و تکنولوژی ها. (چلبی‌، ‌‌‌1375، ‌‌‌ص 57 )
سرزمین ما ایران با، ‌‌‌با داشتن فرهنگی کهن و پایدار متشکل از اقوام، ‌‌‌طوایف و عشایر بسیار است و از تنوع اقلیمی فراوان و جاذبه های عدیده تاریخی، ‌‌‌فرهنگی و طبیعی برخودار می باشد.‌‌ در میان استان های کشور نیز هر یک از نواحی فرهنگ و آداب و رسوم خاص خود را دارا می باشند که در بسیاری از موارد مخصوص آن نواحی بوده و از نواحی دیگر متمایز می باشد.‌‌ زیرا که فرهنگ و آداب و رسوم هر منطقه ای جدا از موقعیت طبیعی از منطقه نیست بنابراین مردم مناطق ساحلی کشور در شمال و جنوب نیز با توجه به وضعیت طبیعی متفاوت محیطشان دارای فرهنگ وآداب و رسوم خاص و ویژه خودشان می باشند هر چند که در بسیاری از موارد در سطح کل کشور آداب و رسوم و فرهنگ ملی وجود دارد.‌‌ اما این فرهنگ ها و آداب و رسوم محلی نیز برای شناخت این مناطق و برنامه ریزی های توسعه منطقه ای‌از اهمیت ویژه و فزاینده ای برخوردارند.‌‌
هر اجتماعی از تاریخ، ‌‌‌اعتقادات‌، ‌‌‌نظام خویشاوندی، ‌‌‌مناسک، ‌‌‌زبان، ‌‌‌ادبیات و هنر مختص به خود برخوردار است.‌‌ این خصوصیات که فرهنگ یک اجتماع را از اجتماعات دیگر متمایز می کنند، ‌‌‌معرف شناسنامه فرهنگی آن اجتماع هستند. به عبارت دیگر گذشته تاریخی، ‌‌‌حماسه های آبا و اجدادی، ‌‌‌سرزمین نیاکان، ‌‌‌زبان مادری، ‌‌‌باورها وسنت های طایفه ای مفاخر ملی، ‌‌‌اسطوره های دینی، ‌‌‌میراث هنری و ادبی در مجموع هویت فرهنگی یک اجتماع را تشکیل می دهند. هویت فرهنگی و اجتماعی‌وابسته به سه عامل زبان، ‌‌‌تاریخ و روان شناختی است. اهمیت این عوامل در موقعیت های تاریخی و اجتماعی مختلف، ‌‌‌یک‌سان نیست. ولی اگر یکی از این عوامل به شیوه ای نامطلوب تحت تاثیر قرار گیرد به تغییراتی در شخصیت فرهنگی می انجامد که گاه موجب بروز بحران های هویتی می شود.‌‌ چون فرهنگ پاسخ گوی والاترین نیاز انسان یعنی قوام حیثیت و هویت اوست بر این اساس در تدوین و جهت بخشی به سیاست های فرهنگی، ‌‌‌شناخت و دریافت ریشه های این نیاز انسانی ضروری است. فرهنگ و سنت ها و تمام آداب و رسوم، ‌‌‌عادات و معنویاتی است که زندگی اجتماعی بر آن ها استوار بوده و رویارویی یا اتکای به این سنت ها است که اجتماعی از پیش رفت باز می ماند و یا راه خود را برای رشد و توسعه می یابد.‌‌
بر اساس آن چه ذکر شد می توان گفت که، ‌‌‌فرهنگ عبارت است از : راه و روش زندگی که اقوام برای خود دارند از اعتقادات، ‌‌‌سنت ها، ‌‌‌عادات، ‌‌‌دانسته ها، ‌‌‌مذهب، ‌‌‌متون و بالاخره مجموعه آنچه فرد از جامعه خود می‌گیرد‌، ‌‌‌یعنی مجموعه ای که نتیجه فعالیت و ابداعات شخصی او نیست، ‌‌‌بلکه به عنوان میراث گذشتگان از راه فراگیری به او منتقل می شود و او خود باعث انتقال آن به نسل های آینده است.‌‌
آن چه در خصوص فرهنگ های متفاوت می توان گفت آن است که وجود اختلاف در شرایط زندگی، ‌‌‌ایجاد فرهنگ های متفاوتی می کند که در نهایت منجر به تفاوت های فرهنگی بین اقوام مختلف می شود‌، ‌‌‌بنابراین برای شناخت مشخصه های اصلی هر فرهنگی باید ویژگی های مشخصی از آن فرهنگ را شناسایی کرده و مورد بررسی و تدقیق قرار داد.‌‌
آداب و رسوم، ‌‌‌گویش ها، ‌‌‌پوشش ها، ‌‌‌الگوها، ‌‌‌اقلام و ترکیبات غذایی هر یک از مناطق گرچه حکایت از تناسب زیست دارد اما خود نشان از یک ساخت فرهنگی متمایز است. آداب و رسوم، ‌‌‌ارتباطات و تعاملات اجتماعی و حمایت سنت ها که خود تحدید حدود قومیت ها و تقویت مرزهای اجتماعی را سبب می شود اشاره به ایستادگی در تنوعات اجتماعی، ‌‌‌فرهنگی دارد که در سرتاسر مناطق با افت و خیزهای متفاوت مکانی وجود دارد، ‌‌‌آن جا که میادین تاخت و تاز فرهنگ تازه واردها چه به صورت موقت و چه دائم زیاد است عقب نشینی فرهنگ بومی محسوس تر است و در نواحی که عرصه های اجتماعی از دیوار ضخیم و محکم آداب و رسوم قومی و قبیله ای تشکیل یافته پایداری بیشتر است.‌‌
تاریخ گذشته هر منطقه ای‌می تواند تاثیر مستقیمی بر فرهنگ و آداب و سنن یک قوم داشته باشد. بنابراین بررسی تحولات تاریخی‌، ‌‌‌اجتماعی و فرهنگی مناطق در هر مطالعه ای ضروری به نظر می رسد بر این اساس این بخش از مطالعات نیز به بررسی جنبه های مختلف اجتماعی – فرهنگی محدوده مورد مطالعه از گذشته تا به حال اختصاص یافته است.
3-7-1-زبان:
زبان مردم استان چهارمحال وبختیاری از اصیل ترین زبانهای فارس است که ریشه آن فارسی پهلوی است نزدیکی لهجه شیرین بختیاری با زبان پهلوی به قدری است که زبان شناسان آن دو را از هم جدا نمی دانند ومی توان گفت که گویش بختیاری از زبان ایران باستان به یادگار مانده است.‌‌ و همچنین از منطقه لنجانات اصفهان با مهاجرت عده ای از فارس زبانان در استان گویش فارسی روایج یافت و از فارس نیز قشقائی ها نیز به منطقه از استان امده و مهاجرت نمودند علاوه بر گویش بختیاری گویش استان نیز‌، ‌‌‌ترکی‌، ‌‌‌دهکردی‌‌، ‌‌‌فرخشهری‌، ‌‌‌بروجنی‌‌ به گویش مردم لنجان اصفهان منشعب شده است برخی‌ از گویشهای‌ محلی‌ استان‌ گونه‌ های‌ گسترده‌ ای‌ دارند و همین‌ گونه‌ های‌ زبانی‌ باعث‌ برجسته‌ شدن‌ گویشهای‌ محلی‌ در چهارمحال‌ وبختیاری‌ شده‌ است‌ دربین‌ این‌ گویشهای‌ محلی‌‌ ابتداء بختیاری‌ که ساکنان اولیه این سرزمین هستند و سپس و ترکی‌ در مقایسه با‌ سایر گویشها از نظرفراوانی‌ جمعیت‌ بیشترگسترده‌ اند.
‌گویش‌ بختیاری‌ به‌ علت‌ دیرینگی‌ خود از نظر دستور زبانی‌ دارای‌ نظام‌ زبانی‌ و ساختار دستوری‌ سازمانی‌ است‌ و به‌ زبان‌ معیار کشور بسیار نزدیک‌ است‌. مردم به 3 گویش‌،‌‌‌ فارسی درمنطقه خارج از محال بختیاری (در بین ساکنان شهرکرد و بروجن) گویش لری درمنطقه بختیاری(لردگان-اردل-کوهرنگ-فارسان لاران و کیار ) و گویش ترکی قشقایی(در روستاها و شهرها) تکلم می کنند(امینی،‌‌‌ 10،‌‌‌ 1384)
3-7-2-آداب و رسوم :
در بیشتر نقاط استان مراسم اعیاد ملی و مذهبی برگزار می شود. این نوع مراسم مانند جشن های ملی چهارشنبه سوری‌، ‌‌‌عید نوروز، ‌‌‌سیزده بدر و عیدهای مذهبی قربان‌، ‌‌‌فطر‌، ‌‌‌غدیر خم، ‌‌‌نیمه شعبان، ‌‌‌روز مبعث پیغمبر (ص)، ‌‌‌روز تولد ائمه اطهار و. .. با شور و شوق از طرف مردم برگزار می شوند. عید نوروز و مراسم مربوط به آن نیز مانند سایر نقاط ایران جشن گرفته می شود.
3-7-3-شب یلدا بختیاری:
در شب یلدا در استان چهارمحال و بختیاری که بیشتر بختیاری‌های ایران آنجا سکونت دارند، ‌‌‌چند خانواده دور هم جمع می‌شوند و کسانی که شاهنامه را از حفظ هستند برای دیگران می‌خوانند.خیلی پیش آمده که کسانی که شاهنامه را از بر می‌خوانند حتی سواد خواندن و نوشتن نداشته باشند. بختیاری‌ها اعتقاد دارند در شب یلدا، ‌‌‌ماست، ‌‌‌شیر، ‌‌‌پنیر، ‌‌‌کنجد، ‌‌‌کدو و نان جوی که خورده شود تا پایان سال موجب فزونی و فراوانی نعمت می‌شود و باعث می‌شود که تا سال بعد از این نعمت‌ها بخورند. شب یلدا در قوم بختیاری به عنوان شب چله خوانده می‌شود. بختیاری‌ها در این شب کدو تنبل‌های بزرگی که نماد خورشید را برای آن‌ها دارد، ‌‌‌آب‌پز می‌کنند و آن‌را به صورت ریز ریز شده در آش کشک می‌خورند.
رسم جالبی که در میان بختیاری‌ها رواج دارد‌، ‌‌‌به این صورت که نان‌های محلی به نام گرده را با قطر زیاد ماده می‌کنند. بین این نان مهره آبی رنگی به نام لپک می‌گذارند. در شب یلدا نان را تقسیم می‌کنند وهر کس که در قطعه نان او لپک جای دارد، ‌‌‌به بخت و اقبال معروف ‌شده و او را شانس خانه می‌دانند.(سایت سازمان میراث فرهنگی‌،‌‌‌ صنایع دستی و گردش گری استان چهارمحال و بختیاری)
3-7-4-جاذبه های فرهنگی استان:
ایل بختیاری یا لُر بزرگ از ایل های بزرگ و صاحب نام ایران است که نفوذ سیاسی و اقتصادی گسترده ای در جنوب غربی کشور داشته است. تحولات سیاسی و اقتصادی کشور به ویژه بعد از سال های 1340 شمسی بنیانهای اجتماعی و اقتصادی این ایل را دگرگون کرده است، ‌‌‌به طوری که یکجا نشینی( اسکان دائمی)، ‌‌‌اشتغال در صنایع نفتی جنوب، ‌‌‌مهاجرت و اسکان در دیگر شهرها و روستاها، ‌‌‌تشکیلات و ساختار ایلی آن را دچار فروپاشی کرده است، ‌‌‌ولی جامعه بختیاری ها همچنان تحت تأثیر آداب و رسوم و نظام های قبیله ای خود قرار دارند. ایل بختیاری به دو نیمه یا بلوک “هفت لنگ” و “چهار لنگ” تقسیم می شود که این دو بلوک بر اساس مقررات مالیاتی دوران صفوی شکل گرفته است. در آن دوره لنگ (نصف جفت) از اصطلاحات رایج مالیاتی بود.
ایل بختیاری به دو طایفه بزرگ چهار لنگ و هفت لنگ تقسیم می شود. شاخه هفت لنگ بختیاری به سه باب یا کلان طایفه و یک طایفه مستقل تقسیم می شود که عبارتند از: طایفه زرگ دورکی، ‌‌‌بابادی باب، ‌‌‌دینارانی باب و بهداروند (بختیار وند). از میان طوایف هفت لنگ دو طایفه سه دهستانی و جانکی یک جانشین شده اند و تعلقات عشایری گذشته را ندارند. هر یک از طایفه های ایل به چند طایفه کوچک و هر طایفه به تعدادی تیره (تش) تقسیم می شوند. طایفه بزرگ هفت لنگ در مجموع 219 تش یا تیره دارد. از مهمترین طوایف ایل هفت لنگ میتوان به طوایف دورکی، ‌‌‌بابادی، ‌‌‌بهداروند و طایفه دینارانی اشاره کرد. طایفه بزرگ چهارلنگ ایل بختیاری نیز به دو طایفه محمد صالحی و طایفه کیان ارثی که هر کدام از این طوایف نیز تیره های متعددی دارند. قلمرو سرزمینی ایل بختیاری در جنوب باختری کشور، ‌‌‌میان دو ناحیه کوهستانی بختیاری و لرستان از یک سو و ناحیه جلگهای گرمسیری باختر و جنوب خوزستان و کهگیلویه و بویراحمد از سوی دیگر قرار دارد.
حضور عشایر بختیاری با شیوه زندگی خاص، ‌‌‌آثار و صنایع دستی، ‌‌‌سرپناه ها و سیاه چادرها، ‌‌‌لباس های رنگارنگ و گویش بختیاری اهالی از جاذبه های چشمگیر فرهنگی منطقه است که با تلفیقی از پاکی، ‌‌‌صداقت و مهمان نوازی این مردم هر انسان آزاده ای را به اندیشه و تأمل وادار می کند. تماشای کوچ بهاره و پاییزه عشایر و نقل و انتقال کلیه مایملک یک خانواده توسط چهارپایان و عبور از گذرگاه های صعب العبور، ‌‌‌چرای گله گوسفند و بز در دشت ها و دامنه های سبز، ‌‌‌مراسم سوارکاری، ‌‌‌تیراندازی، ‌‌‌چوب بازی و بازی های محلی، ‌‌‌رقص های دسته جمعی، ‌‌‌حال و هوای خاص و خاطرات به یاد ماندنی رابرجای می‌گذارد.(مهندسین مشاور اسپادانا، 1387،88)
3-7-4-1پوشاک زنان بختیاری:
از آنجایی که

این مطلب مشابه را هم بخوانید :   دانلود پایان نامه ارشد دربارهاستاندارد
دسته بندی : No category

دیدگاهتان را بنویسید