مهر ۱۰, ۱۳۹۹

شهر هوشمند در ایران هنوز به مراحل مقدماتی خود هم نزدیک نشده است

کارشناسان باور دارن که در وضعیت الان، با ناهماهنگیای فعلی و نبود وجود زیر ساختای لازم نمیشه کشور رو طبق سند ۱۴۱۴ پیش برد تا وعده شهر هوشمند در ایران محقق شه. اونا میگن که موضوع ساخت شهر هوشمند در ایران هنوز به مراحل مقدماتی خود هم نزدیک نشده و دولت هم توجه چندانی به پیشرفت این موضوع نمی کنه.

«علی ایمانی» کارشناس فناوری در گفتگوی خود با سایت ما شش ملاک اصلی رو زیربنای شهر هوشمند معرفی می کنه و اونا رو به ترتیب اقتصاد هوشمند، حمل و نقل هوشمند، محیط هوشمند، شهروندان هوشمند، روش زندگی هوشمند و در آخر یه مدیریت اداری هوشمند نام می بره:

«بدیش اینه در ایران اما زیاد به این موضوع رسیدگی نمی شه و حرفا در حد برگزاری جلسات و نشستای جورواجور باقی می مونه. وقتی که برنامه ها و طرحایی مانند شبکه ملی اطلاعات و دولت الکترونیک و دولت همراه و…به طور کامل اجرایی نشده و نواقص بسیاری داره، طبیعتا پیگیری این موضوع در اولویتای کشور و وزارت ارتباطات قرار نمی گیره.»

ایمانی باور داره که قبل اینکه خارجیا به کشور بیان و کنترل شهر هوشمند شدنمون رو به اونا بسپاریم، باید خودمون به اون ورود کنیم تا از همه امتیازات اون بهره مند شیم. به گفته این کارشناس وگرنه تنها هزینه های شهر هوشمند به مردم و دولت تحمیل می شه و مزیت آنچنانی در بر نداره:

«چه بخوایم چه نخوایم، این مسئله سرنوشت محتوم شهرهای ما در آینده س، پس هر چی دیرتر شروع کنیم، هزینه ما بالاتر میره. جدا از دولت دانشگاه ها، شرکتای علم بنیان، مخابرات، شرکتای اینترنتی و اپراتورهای موبایل (با کمک اپراتور فیبر نوری و تکنولوژی ۵G) هم می تونن به کمک پیشرفت شهر هوشمند بیان تا زودتر این موضوع در ایران جا بیفته.»

نکته : برای دانلود متن کامل پایان نامه به سایت  homatez.com  مراجعه نمایید

اون با اشاره به تشکیل ستاد شهر هوشمند اونو به فال خوب گرفته و از فواید شهر هوشمند به سایت ما میگه:

«در شهری که لایه های جور واجور زیرساخت وایرلس هست، ارتباطات ماشین به ماشین برقرار شده و تموم اطلاعات حمل و نقل (کنترل اتوبوس، مترو، ترافیک و اطلاع رسانی به مردم)، امنیت در شهر (زیرساخت، محتوا)، انرژی (استفاده بهینه از اطلاعات کنتور آب و برق و گاز)، کمکای فوری (بهداشت، آتیش نشانی و پلیس واسه کمک رسانی) در ابر (Cloud) جمع می شن و به یه مرکز که شهر هوشمند رو کنترل می کنه، وصل می شن.»

به گفته ایمانی فناوری ارتباطات از دور به شهرها زندگی می بخشه و  در نتیجه فرم و فضاها هم قالبای هندسی، ادراکی و مفهومی جدید پیدا می کنن:

«کار از دور، خرید از دور، بانکداری الکترونیکی، آموزش و درمان از دور نمونه عملی فعالیتای شهر هوشمنده. به کار گیری ساز و کارای سخت افزاری و نرم افزاری شهر هوشمند واسه کشوری چون ایران که هنوز بین مرحله گذر از سنتی به مدرنیته مونده از نظر من الزامیست چون که باید در آخر روزی از این مرحله جهش کرد.»

ایشون عقیده داره که هر فناوری رو نمیشه از خارج کشور بدون کارشناسی و در نظر گرفتن مسائل کشور وارد کرد و مشارکت کار و کاسبیا و در کنار اون مدیریت شهری-دولتی رو راهی مناسب واسه رسیدن به این تکنولوژی می دونه.

در کلانشهرهای ایران دستگاه های خدماتی و نهادهایی که با شهرداریا به صورت مستقیم و غیرمستقیم در رابطه هستن، رابطه خیلی تعاملی با هم ندارن و این خود مانع بزرگی بر سر راه تحقق شهر هوشمند هستش که با همین عامل و چیزی که در بالا به عنوان شاخص هوشمندسازی شهرها تفسیر شد، به این نتیجه میشه رسید که شهرهای ایران فقط در راه هوشمندسازی قدم ورداشته ان و هنوز به جایگاه جهانی که باید دست پیدا کنن، نرسیده ان.