منابع مقاله درباره جایگاه، نمایش، صندلیها

زاویه قائم دیـد
زاویه ای است که یک ضلع آن امتداد چشم به بالاترین نقطه پرده نمایش و ضلع دیگر تراز افقی چشم ناظر می باشد. در مورد نزدیک ترین ناظران به پرده نمایش، اندازه این زاویه نباید از 35 درجه بیشتر شود.
معیارهای مربوط به مشاهـده تصاویر تلویزیونی
از مانیتورهای تلویزیونی می توان به عنوان یک وسیله کمکی برای دید بهتر اشخاص که در بخشهای انتهائی سالن مستقر می شوند استفاده نمود. این مانیتورها معمولاً در سطحی بالاتر از سر حضار و با اندک زاویه ای رو به پائین نصب می شوند. برای راحتی بیشتر و دید بهتر، حداکثر زاویه قائم دید رو به بالا تا مرکز تصویر مانیتورها نباید از 30 درجه بیشتر باشد و ناظران را نباید در فاصله ای کمتر از 3 برابر عرض و بیشتر از 10 یا حداکثر 12 برابر عرض تصویر تلویزیونی مستقر نمود.
زاویه افقی دید به یک تصویر تلویزیونی، نسبت به محور مرکزی آن، نباید از 45 درجه بیشتر باشد و اگر موقعیت طوری است که از روبرو نگاه کردن به تصویر، واقعاً اهمیت دارد حداکثر این زاویه باید به 30 درجه کاهش داده شود. سایر لازمه های مشاهده تصاویر تلویزیونی همانهائی است که قبلاً به آنها اشاره گردید.
سکو یا صحنـه
طراحی سکوی سخنرانی یا صحنه نمایش به چگونگی استفاده از سالن بستگی می یابد. سکو را می توان به فرم کاملاً تجهیز شده که برای نمایش تئاتر و اپرا به کار می رود یا از نوع ساده ای که برای سخنرانیها و مقاصد آموزشی استفاده می شود طرح نمود. ارتفاع سکو نباید از 30 سانتیمتر کمتر و از 120 سانتیمتر بیشتر باشد.
ارتفاع کمتر از 30 سانتیمتر، باعث کاهش تسلط سخنران به حضار، و ارتفاع بیش از 120 سانتیمتر باعث کاهش دید حضار ردیفهای جلوئی به بخشهای انتهائی صحنه می گردد.
در برگزاری کنگره ها، برای این که بحثهای گروهی (panel)، و نمایش اسلاید و نظایر آن به خوبی میسر باشد حداقل عمق یا تورفتگی سکو، 2 تا 3 متر و حداقل عرض آن، 4 تا 5 متر در نظر گرفته می شود. سکو باید مجهز به کرسی خطابه از نوع متحرک بوده و بسته به تعداد اشخاص، پریزهائی که در کف آن برای اتصالات برق، میکروفن و ارتباطات دیگر تعبیه شود. معیارها و ملزومات مربوط به صحنه ها در انواع سالنهای گردهمایی به طور مشروح تحت شماره 4-6 در همین فصل نگاشته شده است.
سقف ادیتوریوم و تأسیسات و تجهیـزات آن
در ادیتوریومها یکی از مهمترین و حساس ترین بخشهای کار، طراحی سقف به شمار می آید چرا که بسیاری مسائل اعم از سازه، معماری تأسیسات و تجهیزات فنی، آکوستیک و معماری داخلی، به طور اساسی در آن دست دارند و اثرات هر یک به طور مستقیم یا غیرمستقیم ساختمان سقف را دگرگون می نماید.
با چنین شرایطی، تلفیق و ترکیب معقول خواسته های متفاوت طراحان، غالباً به دو پوش کردن سقف می انجامد، اما طراحی سقف کاذب نیز در اینجا کار چندان ساده ای نیست زیرا بسیاری از تأسیسات و تجهیزات که لازم است از دیدها پنهان باشد در واقع باید بین سقف کاذب و سقف اصلی جا داده شود و برخی دیگر نیز آویزان و نمایان بماند.
به طور کلی ساختمان سقف باید بتواند ضمن تحمل بار فضای کافی و امکان دسترسی به تأسیسات را تأمین کرده پروفیل و سیمای مناسبی داشته باشد.
برای تعیین ارتفاع سقف که معمولاً تناسب با سایر اندازه های فضا در نظر گرفته می شود، رعایت معیارهای آکوستیکی و تهویه مطبوع نیز بااهمیت است. به عنوان مثال، حجم مطلوب برای سالنهای کنسرت از لحاظ آکوستیک به ازاء هر نفر در حدود 9 متر مکعب مشخص شده، حال آن که چنانچه سالن فقط برای برگزاری کنگره مورد استفاده واقع شود، حجمی در حدود 3 تا 4 متر مکعب احتمالاً تکافو خواهد کرد. از این رو حجم سالنهای چندمنظوره، معمولاً با رعایت معیارهای مربوط به برگزاری کنگره یعنی با حجم کمتر تعیین و نقایص آکوستیکی آن به کمک وسائل الکترونیک (جهت ایجاد طنینهای طولانی تر) برطرف می شود. انتخاب حجم کمتر با معیارهای مربوط به تهویه مطبوع نیز منطبق است چرا که برای تهویه سالنهای گردهمائی، حداقل حجم لازم به ازاء هر نفر 3 متر مکعب پیش بینی می شود.
عوامل عملکردی هر ادیتوریوم، معمولاً نحوه طراحی سقف را مشخص می کند. به طور کلی در یک سالن بزرگ که به طور خاص برای برگزاری کنگره طرح شود، طراحی ساختمان سقف باید با توجه به تأسیسات و تجهیزاتی که در زیر شرح داده می شود انجام گیرد.
ملزومات مربوط به مسائل آکوستیک
شامل پانلهای بازتابنده و سطوح قابل تنظیم که خاصیت پراکنده و پخش صدا دارند. از اینگونه تجهیزات برای توزیع مناسب صدا بر روی تمامی محوطه جایگاه استفاده مؤثر به عمل می آید.
ملزومات مربوط به نورپردازی و روشنائی
برای روشنائی ادیتوریوم و نورپردازی موضعی صحنه، غالباً از پروژکتورهای سقفی استفاده می شود. هر یک از این پروژکتورها قاب نگهدارنده ای دارد که از فلز ساخته شده و به سقف آویخته می شود و بسته به موقعیت و نوع طرح، بخشهائی از کل این ساختار باید در فضای زیر سقف مخفی گردد. گاهی طراحی به گونه ای است که منابع نوری نباید دیده شوند. به این منظور شکافهائی در نیمرخ سقف تعبیه و پروژکتورها در آن جاسازی و با تمهیداتی استتار می گردند.
نورپردازی از سقف، معمولاً به دو روش انجام می گیرد. در روش قدیمی، شخص گرداننده در کنار پروژکتورها مستقر شده، زاویه تابش نور، سطح روشنائی و رنگ آن را تنظیم می کند. در روش جدید تمام این اعمال به توسط موتورهای الکتریکی انجام و از راه دور کنترل می شود که در هر دو
صورت، برای تعمیر و نگهداری، باید پلهای ارتباط و دسترسی در فضای سقف ایجاد شده باشد.
لازمه دیگر تدارک، روشنائی اضطراری است که منبع انرژی آن باید از روشنائی معمولی سالن مجزا باشد. در این مورد نیز عموماً از پروژکتورهای سقفی برای روشن کردن بخشهای مشخصی از سالن و راهروهای منتهی به خروج استفاده می شود.
بهره گیری از پروژکتورهای سقفی، به طور کلی به کابل کشی های گسترده ای نیاز دارد که باید با رعایت تمامی مقررات ایمنی، از غلافها و شبکه های ویژه در سقف عبور داده شوند و اتصالات لازم برای آنها پیش بینی گردد.
ملزومات مربوط به تهویه مطبوع
در ادیتوریومها بیشتر تأسیسات تهویه مطبوع مانند کانالهای پخش و دریچه های توزیع کننده هوا در سقفها نصب می شود. در این سالنها، حجم هوا زیاد و فاصله تجدید آن کوتاه است. از این رو باید تدابیری پیش بینی شود که صدای عبور هوا از درون کانالها و دریچه ها به حداقل ممکن کاهش یافته، کنترل و تنظیم تهویه از راه دور نیز امکان پذیر باشد. همچنین در مواردی که مکنده های هوا در سقفها نصب می شوند باید نوع، تعداد و ظرفیت مکش آنها آنچنان انتخاب و تعیین شود که آثار ناشی از دود، ذرات معلق و سایر آلودگیهای هوا بر آنها، به کمترین مقدار ممکن به چشم آید.
انتخاب سیستم مناسب با ظرفیت کافی، این امکان را می دهد که در اکثر موارد دستگاهها با آرامش و صدای کمتری کار کرده و نیاز به بهره گیری از حداکثر توان آنها نباشد، نصب اصولی این تأسیسات ایجاب می کند که برای نظافت و تعمیرات همانند آنچه که در مورد ملزومات روشنائی و نورپردازی سقفی شرح داده شد دسترسی های لازم به بخشهای مختلف فراهم گردد.
ملزومات مربوط به کنترل حریق
آن بخش از ملزومات کنترل حریق که در سقفها تعبیه می شوند عبارتست از: خاموش کننده های خودکار13 و وسایلی که به طور اتوماتیک دریچه ها را باز و سیستم تخلیه دوده را به کار می اندازند. بسته به نوع تمهیدات پیش بینی شده، تأسیسات مختلفی از قبیل شبکه لوله کشی آب مخازن تحت فشار، گاز پودر و کف و نصب بعضی دستگاه های مکانیکی، الکتریکی و غیره نیز لازم خواهد بود.
ملزومات مربوط به نمایش بر روی پرده
مهمترین ملزومات مربوط به نمایش روی پرده که در ارتباط با پروفیل سقف مطرح می گردد عبارت است از: رعایت حریم یا فاصله کافی بین بالاترین بخش پرتو پروژکسیون با پروفیل سقف، همچنین باید توجه داشت که ارتفاع مناسب پرده نمایش و سایر وسایل و تجهیزات کمک نمایشی اغلب ممکن است بر محل استقرار سقف تأثیر بگذارد.
ملزومات مربوط به دید حضار
این ملزومات به طور خاص در ارتباط با بالکنها مطرح می شود و منظور از آن رعایت خطوط منظر در مورد آن دسته از ناظرانی است که در زیر و یا روی طبقه بالکن، در دورتریهن فاصله تا صحنه نمایش مستقر می شوند.
ملزومات مربوط به سقف صحنه برای نمایشهای بزرگ
در ادیتوریومهائی که به منظور اجرای تئاتر، اپرا و نمایشهای مشابه به صحنه های وسیع نیاز باشد، صحنه پردازی و تجدید سریع دکورها اهمیت بسزا می یابد. لازمه اعمال این تغییرات بکارگیری سیستمهای تعلیق و بالا و پائین بر دکورهاست که کلاً از سقف کنترل و تنظیم می شوند. سیستم تعلیق مجموعه ای از قرقره ها، اهرمها، موتورها، بالابرها و وزنه های تعادل را شامل است که در سازه ویژه ای به نام برج تعلیق نصب می شود و امکان دسترسی به آنها به منظور تعمیرات، هدایت و غیره باید پیش بینی شود. دکورهای گوناگون متصل به کابلها، به حالت انتشار در فضای بالای صحنه معلق و در مواقع لازم جانشین دکورهای قبلی می شوند. این دکورها معمولاً تا زیر شبکه خاصی به نام گرید آیرن14 هدایت می شوند که وسایل و تجهیزات تعلیق در بالای آن واقع شده است. پرده ایمنی نیز که در هنگام وقوع حریق، فضای صحنه را کاملاً از فضای سالن مجزا و دودبندی می کند توسط همین سیستم نگهداری می گردد.
جایگاه
 گنجایش جایگاه
تعیین حداکثر تراکم صندلیها و گنجایش مجاز جایگاه، صرف نظر از این که رابطه مستقیم با سطح سالن دارد اصولاً باید با توجه به قوانین ایمنی و کسب توافق مقامات مسئول حفاظت از حریق انجام گیرد. برای محاسبه گنجایش جایگاه بر اساس سطح، معیارهای متفاوتی ارائه شده که به وضعیت نشسته یا ایستاده حضار مربوط است.
علاوه بر این، نوع صندلی و درجه رفاه و آسایش نیز مدنظر قرار می گیرد. مثلاً برای مواردی که صندلیها از نوع ثابت در نظر گرفته شوند، سطح ناخالص سالن (شامل راهروها و خروجها به غیر از قسمت صحنه) به شرح زیر محاسبه می گردد:
برای جایگاههای سنتی 65/0 تا 74/0 متر مربع به ازاء هر صندلی
برای جایگاه های کنتینال 74/0 تا 84/0 متر مربع به ازاء هر صندلی

 آرایش جایگاه
نحوه چیدن صندلیها و آرایش جایگاه نیز با رعایت مقررات ایمنی طرح و تعیین می گردد، اما عوامل دیگری هم در آن ملحوظ می شود که عبارتند از: زیبائی و نظم جایگاه، سهولت نظافت و نگهداری صندلیهاف مسأله نظافت کف، توجه به زوایای دید، خطوط منظر، جهت گیری صندلیها نسبت به موقعیت سخنران و وسایل و تجهیزات نمایشی، چگونگی تفکیک یا بازآرائی جایگاه برای عملکرها و جمعیتهای مختلف، چگونگی استفاده از صندلیهای قابل حمل و بالاخره نوع، مشخصات و تعداد صندلی ها در هر ردیف و فاصله ردیفها از یکدیگر که بر اساس فاصله های مجاز تا صحنه یا پرده نمایش تعیین و محدوده کلی جایگاه را مشخص می نمایند.
 جزئیات مربوط به صندلیها و نحوه چیـدن آنها
• صندلیه
ای ثابت و دائمی
صندلیها نوع ثابت معمولاً در سالنهای سخنرانی، سینماها و ادیتوریومهائی مورد استفاده قرار
می گیرند که منظور از ایجاد سالن و عملکرد آن قبلاً کاملاً معلوم بوده و کف سالن به صورت پلکان یا سطح شیبدار طراحی شده است. با چنین برنامه ای و استفاده از این نوع صندلیها می توان از لحاظ سمعی و بصری شرایطی بهتر و راحت تر و از لحاظ سمعی و بصری شرایطی بهتر و راحت تر و از لحاظ ظرفیت تراکم بیشتری برای نشستن ایجاد نمود. تجهیزات فنی و ابزار تکمیلی هر صندلی از قبیل کابلهای سیم کشی، میکروفنها، وسائل رأی گیری و نظایر آن می تواند در قاب صندلیها و در داخل دسته توخالی آنها نصب شود. در موارد پیشرفته تر (نظیر آنچه که در سالن یورک هتل هیترو لندن به کار رفته) ممکن است زیردستی جهت نوشتن و مانیتورهای تلویزیونی هم به قسمت پشت صندلیهای ردیف جلو نصب گردد. برای کاهش فضای بین ردیفها، می توان صندلیها را از نوع بلندشو و یا جمع شونده انتخاب کرد و برای داشتن انعطاف پذیری بیشتر از

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *