منبع پایان نامه ارشد با موضوع مبانی نظری، زندگی روزانه، فعالیت ورزشی، ادبیات تحقیق

یا خیر؟

1-3- اهمیت و ضرورت تحقیق
1-3-1- اهمیت
اهمیت حفظ وضعیت قامت بدن در انجام صحیح و بهینۀ حرکات پیچیدۀ ورزشی مسلم شده است. به هم خوردن پوسچر پویا و ایستا در حین فعالیتهای ورزشی در نتیجۀ خستگی در رشته های مختلف ورزشی، می‌تواند آسیبهای جبران ناپذیری به سیستم عضلانی- اسکلتی ورزشکار وارد سازد و بر اجرای فنون ورزشی اثر منفی خواهد گذاشت. خستگی عضلانی ازجمله عواملی است که بر تعادل پویای ورزشکار اثر می گذارد و عملکرد ورزشی را تحت تاثیر قرار می‌دهد. مطالعات انجام‌شده نشان می دهد بیشتر آسیب ها در پایان رقابت های ورزشی و در زمان وقوع خستگی در ورزش هایی که نیازمند بازیابی سریع تعادل پس از حرکت پرش- فرود هستند، اتفاق می افتند و اغلب با توجه به نوع آسیب باعث دوری ورزشکار از رقابتهای ورزشی و پرداخت هزینه های گزافی جهت بازسازی و بازتوانی می شود.
1-3-2- ضرورت
یافته های این تحقیق می‌تواند با تعیین میزان اثر خستگی عضلۀ ارکتور اسپاین بر زمان رسیدن به پایداری پس از حرکت پرش- فرود و میزان تأثیر آن بر عملکرد ورزشی فرد، راهکارهایی برای مربیان به‌منظور افزایش تحمل و استقامت عضله، کاهش میزان خستگی، به کارگیری روش‌های جبرانی و استفاده از تمرینات خاص تعادلی از میزان تأثیر خستگی ارکتور اسپاین بر فعالیت ورزشی و آسیب رسیدن به سیستم عضلانی- اسکلتی به‌طور چشمگیری بکاهد. همچنین با دانستن رابطه ی زمان رسیدن به پایداری بین اندام مسلط و غیر مسلط و مقایسه ی آن ها باهم می‌توان آسیب یا ناهنجاری را تشخیص داد.
1-4- فرضیه های تحقیق
1-4-1 فرض کلی
• یک وهله فعالیت درمانده ساز عضلات ارکتور اسپاین بر زمان رسیدن به پایداری (قدامی– خلفی و داخلی – خارجی) پس از حرکت پرش- فرود تک‌پا با اندام مسلط و غیر مسلط تاثیر گذار است.
1-4-2 فرضیههای اختصاصی
• یک وهله فعالیت درمانده ساز عضلات ارکتور اسپاین بر زمان رسیدن به پایداری قدامی- خلفی و داخلی- خارجی درحرکت پرش- فرود تک‌پا با اندام مسلط تاثیر گذار است.
• یک وهله فعالیت درمانده ساز عضلات ارکتور اسپاین بر زمان رسیدن به پایداری قدامی- خلفی و داخلی- خارجی درحرکت پرش- فرود تک‌پا با اندام غیر مسلط تاثیر گذار است.
• پس از اعمال یک وهله فعالیت درمانده ساز عضلات ارکتور اسپاین، بین زمان رسیدن به پایداری قدامی- خلفی اندام مسلط و غیر مسلط، در حرکت پرش- فرود تک پا تفاوت وجود دارد.
• پس از اعمال یک وهله فعالیت درمانده ساز عضلات ارکتور اسپاین، بین زمان رسیدن به پایداری داخلی- خارجی اندام مسلط و غیر مسلط، در حرکت پرش- فرود تک پا تفاوت وجود دارد.
1-5- اهداف تحقیق
1-5-1 هدف کلی
• تاثیر یک وهله فعالیت درمانده ساز عضلات ارکتور اسپاین بر زمان رسیدن به پایداری (قدامی- خلفی و داخلی- خارجی) پس از حرکت پرش – فرود تک‌پا با اندام مسلط و غیر مسلط
1-5-2- اهداف اختصاصی
• تاثیر یک وهله فعالیت درمانده ساز عضلات ارکتور اسپاین بر زمان رسیدن به پایداری (قدامی- خلفی و داخلی- خارجی) پس از حرکت پرش- فرود تک‌پا با اندام مسلط
• تاثیر یک وهله فعالیت درمانده ساز عضلات ارکتور اسپاین بر زمان رسیدن به پایداری (قدامی- خلفی و داخلی- خارجی) پس از حرکت پرش- فرود تک‌پا با اندام غیر مسلط
• مقایسه زمان رسیدن به پایداری قدامی- خلفی بین اندام مسلط و غیر مسلط پس از اعمال یک وهله فعالیت درمانده ساز عضلات ارکتور اسپاین، در حرکت پرش- فرود تک پا
• مقایسه زمان رسیدن به پایداری داخلی- خارجی بین اندام مسلط و غیر مسلط پس از اعمال یک وهله فعالیت درمانده ساز عضلات ارکتور اسپاین، در حرکت پرش- فرود تک پا
1-6- پیش فرض
فرض بر این است که در هنگام اجرای پروتکل خستگی و اجرای حداکثر پرش عمودی، فرد حداکثر تلاش خود را انجام می‌دهد.
1-7- قلمرو تحقیق
1-7-1- محدوده تحت کنترل محقق
• دامنه سنی آزمودنیها 20 الی 26 سال بود.
• جنس آزمودنیها همه مرد بود.
• فعالیت ورزشی آزمودنی‌ها در روز آزمون و روز قبل از آن کنترل شد.
1-7-2 محدودیت های خارج از کنترل محقق
• عدم استفاده از روش نمونه گیری تصادفی
• عدم امکان برای استفاده از تعداد آزمودنی بالاتر
• عدم امکان کنترل وضعیت روحی آزمودنی‌ها در زمان تمرین و انجام آزمونها
• عدم دستیابی به وسایل و آزمون های دقیق تر
1-8- اصطلاحات و واژه های تخصصی (1. مفهومی 2. عملیاتی)
1-8-1- خستگی موضعی
ایجاد خستگی در یک یا گروهی از عضلات با تکرار زیاد انقباض عضلانی ارادی روی آن عضله (18). در این تحقیق برای ایجاد خستگی موضعی در عضلات ارکتور اسپاین فرد به‌صورت پرون روی تخت می خوابد. تنه فوقانی از حد Asis از تخت بیرون بوده، تنه تحتانی از سه ناحیه یکی در حد مالئولها، دومی در حد زانو و سومی در حد تروکانتر بزرگ فمور محکم به تخت بسته می شود. بعد از یک ثانیه از فرد خواسته می شود در حالیکه دست هایش را به‌صورت عرضی روی پیشانی‌اش قرار داده، تنه فوقانی اش را بر خلاف جاذبه بلند کند و آنرا در سطح عرضی نگه دارد و آن را تا وقتی که قادر به ادامه ی حرکت نباشد، نگه دارد (تست سورنسن).
1-8-2- زمان رسیدن به پایداری
مدت‌زمانی که لازم است تا فرد پس از فرود به پایداری و ثبات برسد (19). در این تحقیق زمان رسیدن به پایداری به‌عنوان زمانی تعریف می‌شود که فرد پس از اجرای پروتکل پرش- فرود به پایداری می رسد.
1-8-3- حرکت پرش- فرود
منظور از حرکت پرش- فرود، نوعی پرش است که در آن فرد با دو پا می پرد و با ی
ک‌پا فرود می آید (3). در این تحقیق فرد با دو پا می پرد و پس از لمس نقطه ی 50 درصدی بدست آمده از حداکثر ارتفاع پرش سارجنت با یک پا روی صفحه‌ی نیرو فرود می‌آید.

فصل دوم:
مبانی نظری
وادبیات تحقیق

2-1- مقدمه
این فصل در بخش مبانی نظری به دو قسمت عمده‌ی تعادل و خستگی تقسیم می‌شود. ابتدا به تعریف تعادل، پایداری پاسچر و پایداری پویای پاسچر و جنبه‌های بیومکانیکی پایداری و روش‌های اندازه‌گیری پایداری پرداخته می‌شود و در ادامه به توضیح حرکت پرش- فرود می‌پردازیم. در بخش مربوط به خستگی به تعریف خستگی، مکانیزم‌های خستگی و آسیب‌هایی که در اثر خستگی رخ می‌دهند می‌پردازیم و در آخر روش‌های تعیین خستگی و ارتباط خستگی با کنترل پاسچر توضیح داده می‌شود.
2-2- تعادل2
گامبتا و گری بیان کردند که تعادل مهم‌ترین مؤلفه از قابلیت ورزشکار است، به دلیل اینکه تقریباً در همه‌ی بخش‌های حرکت درگیر است (19). هر فعالیت در طول روز نیاز به تعادل دارد. حتی در طول فعالیت‌های ساده‌ی روزانه، بدن برای ماندن در تعادل به‌سختی کار می‌کند. کلمات مختلفی وجود دارد که به‌جای کلمه‌ی تعادل به کار می‌رود. پایداری3، کنترل پوسچرال4 و کنترل پوسچرال پویا5 توصیف‌های مختلف از کلمه‌ی تعادل هستند. پایداری به‌عنوان حالت باقی ماندن مفصل یا برگشت سریع به هم ترازی مناسب از طریق یک برابری از نیروها تعریف می‌شود (20). پایداری می‌تواند هنگامی‌که حرکات اندام فوقانی و تحتانی را توصیف می‌کنیم استفاده شود. کنترل پوسچرال مجموعه‌های پیچیده از عمل و عکس‌العمل است که توسط مؤلفه‌های زیادی از بدن کنترل می‌شود (21). بدن برای حفظ پایداری پوسچرال از هر دو مؤلفه‌های حسی و حرکتی استفاده می‌کند. پایداری پوسچرال پویا هنگام فرود از یک پرش به‌عنوان زمانی که مؤلفه‌های ابتدایی نیروی عکس‌العمل زمین از یک پرش- فرود (از لحظه‌ی تماس) مشابه مؤلفه‌های نیروی عکس‌العمل زمین در یک ایستادن یک پایی پایدار شود، تعریف می‌شود (2).
2-2-1- پایداری پوسچرال6
تعدادی از ورودی‌های حسی ازجمله بینایی، دهلیزی و مؤلفه‌های حسی پیکری وجود دارند که برای کمک به حفظ پایداری پوسچرال به سیستم عصبی مرکزی فرستاده می‌شوند (22). سیستم حسی پیکری محرک‌های حسی ازجمله فشار لمس و درد را شناسایی می‌کند. سیستم دهلیزی از اطلاعات رسیده از دهلیزها و مجاری نیم‌دایره گوش برای حفظ تعادل استفاده می‌کند. این اطلاعات می‌تواند برای کنترل عضلات چشم برای حفظ تمرکز بر روی اشیا هنگامی‌که سر در حال حرکت است، برای حفظ پوسچر مناسب، یا از طریق همکاری در آگاهی از وضعیت بدن و مفصل استفاده شود. مکانیسم کنترل عصبی عضلانی به کاهش نوسان پاسچر از طریق حلقه‌های واکنش عصبی بازخوردی7 بین دستگاه عصبی مرکزی و دستگاه عضلانی اسکلتی کمک می‌کند (20, 23). یک مکانیسم فید فوروارد از تجربه‌های حرکتی قبلی به وجود می‌آید و منجر به کاهش نوسان پوسچرال می‌شود.

2-2-2- پایداری پویای پوسچرال8
پایداری پویای پوسچرال برای این مطالعه به‌عنوان زمانی گرفته می‌شود که مؤلفه اصلی نیروی عکس‌العمل زمین از یک پرش فرود، مشابه مؤلفه‌های نیروی عکس‌العمل زمین در یک ایستادن یک پایی پایدار شود (2). کمبود پایداری پویای پوسچرال می‌تواند زندگی روزانه‌ی فرد را با تأخیر همراه سازد. هر حرکتی را که فرد انجام می‌دهد نیازمند پایداری پویای پوسچرال است. این شامل فعالیت پایه‌ای مانند برخاستن از رختخواب در صبح و مسواک زدن دندان‌ها تا توانایی برای تعادل روی چوب موازنه می‌شود. پایداری پویای پوسچرال هر حس و سیستمی که پایداری پوسچرال استفاده می‌کند، ترکیب می‌کند و درحرکت کمک می‌کند.
2-2-3- جنبه‌های حرکتی پایداری
چندین استراتژی در حفظ تعادل شناخته‌شده است (24). رایج‌ترین استراتژی‌هایی که عنوان می‌شود، استراتژی‌های مچ پا، ران و گام برداری می‌باشد (25). استراتژی مچ ‌پا در اغتشاشات آرام و کوچک روی سطح هموار استفاده می‌شود. ترتیب فعالیت عضلانی از بخش دیستال (عضلات مچ پا) به سمت پروگزیمال (عضلات ران وتنه) می‌باشد. استراتژی ران در سطوح کوچک (باریک) یا در اغتشاشات بزرگ و سریع استفاده می‌شود. ترتیب فعالیت عضلانی از بخش پروگزیمال به دیستال می‌باشد. استراتژی گام برداری، هنگامی‌که اغتشاشات، مرکز ثقل را به خارج از سطح اتکا می‌برد یا پایداری را محدود می‌کند جهت بازسازی تعادل استفاده می‌شود (26, 27).
استراتژی‌های تعادل در آمادگی برای یک اغتشاش، عکس‌العمل در پاسخ به یک اغتشاش یا تحت کنترل ارادی از پیش تعیین‌شده9 وارد عمل می‌شوند (24). پاسخ‌های خودکار پاسچر جهت حفظ مرکز ثقل روی سطح اتکا در پاسخ به یک تحریک یا اغتشاش غیرمنتظره مانند سرخوردن وارد عمل می‌شوند (24, 26). پاسخ‌های خودکار پاسچر به‌سرعت اتفاق می‌افتد و تحت کنترل ارادی نمی‌باشد (24). پاسخ‌های از پیش تعیین‌شده پاسچر شبیه پاسخ‌های خودکار می‌باشند اما با این تفاوت که قبل و در هنگام آمادگی برای اغتشاش اتفاق می‌افتند (27). در یک اغتشاش پیش‌بینی‌شده بدن از طریق گسترش یک “وضعیت پاسچر10” جهت خنثی کردن نیروهایی که به بدن وارد خواهند شد، آماده می‌شود (24). حرکات اختیاری پاسچر تحت کنترل آگاهانه می‌باشند.
حرکات اختیاری پاسچر به مقدار زیادی از تجربیات قبلی و آموزش تأثیر می‌پذیرند (28). هنگام بلند کردن یک چمدان خالی یا سبک که قبلاً چمدان سن
گین تجربه‌شده است، در ابتدا عضلاتی که برای مقابله با چمدان سنگین آماده می‌شوند، وارد عمل می‌شوند درحالی‌که به آماده‌سازی عضلانی نیازی نیست.
2-2-4- اجزای اسکلتی- عضلانی پایداری
به‌منظور انجام مؤثر استراتژی‌های تعادل، مکانیسم‌های عصبی- عضلانی نیز باید وارد عمل شوند (24). دامنه حرکتی مناسب به‌ویژه در مفاصل اصلی مانند مچ پا و ران باید وجود داشته باشد. به‌منظور استفاده بهینه از استراتژی مچ پا، حداقل 5 تا 10 درجه دورسی فلکشن مچ پا باید وجود داشته باشد. در مورد استراتژی ران باید دامنه حرکتی کافی در فلکشن و اکستنش ران وجود داشته باشد تا امکان حرکت مرکز ثقل فراهم گردد. معمولاً 30 درجه فلکشن و 5 درجه اکستنشن ران عنوان می‌شود. دامنه حرکتی ناقص سر یا سندروم دردناک در عضلات ناحیه گردن می‌تواند منجر به تغییر حرکت تنه و سر شده و درنتیجه باعث عدم تعادل گردد (29-31).
توانایی تولید نیرو یا قدرت جهت ایجاد استراتژی‌های مناسب تعادل ضروری است. حداقل سطح قدرت متوسط تا خوب در دورسی فلکشن و پلانتار فلکشن مچ پا و در فلکشن و اکستنشن ران لازم است. قدرت و دامنه حرکتی به‌تنهایی جهت ایجا

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *