پایان نامه رایگان با موضوع سطح معنادار، مزیت نسبی، تحلیل عاملی

بازار
126/0
17/1
تأیید
جهت گیری نوآورانه
386/0
905/0
تأیید
فرهنگ سازمانی
402/0
894/0
تأیید
ادراک از قابلیت دسترسی به راه حلهای IT
295/0
978/0
تأیید
رقابت شدید
297/0
975/0
تأیید
استفاده از اطلاعات بهتر
455/0
857/0
تأیید
رضایت مشتری
190/0
08/1
تأیید
رضایت کارکنان
782/0
656/0
تأیید
عملکرد تجاری
065/0
31/1
تأیید

تمامی متغیر ها با توجه به نتیجه آزمون کلموگروف- اسمیرنف دارای توزیع نرمال میباشد چون سطح معنیداری به دست آمده از این آزمون بزرگتر از 05/0 میباشد. بنابراین فرضیه صفر تأیید می شود و می توان از آزمونهای پارامتریک همچنین تحلیل عاملی تأییدی و معادلات ساختاری برای تحلیل روابط استفاده نمود.
4-4-2) آزمون بارتلت
نتایج آزمون بارتلت جهت کفایت نمونه در جدول زیر نشان داده شده است.
جدول(4-8). نتایج آزمون بارتلت
مقدار آماره KMO
776/0
نتایج آزمون بارتلت
کای دو
701/11830

درجه آزادی
3741

سطح معناداری
000/0

باتوجه به جدول (4- 8)؛ مقدار شاخص KMO برابر 776/0 است (بیشتراز 7/0)، لذا تعداد نمونه (تعداد پاسخدهندگان) برای تحلیل عاملی کافی میباشد. همچنین مقدار sig آزمون بارتلت، کوچکتراز 05/0 است؛ که نشان میدهد تحلیل عاملی برای شناسایی ساختار مدل عاملی مناسب است و فرض شناختهشده بودن ماتریس همبستگی، رد میشود. بین گویه ها ، ماتریس همانی و واحد نبوده و از یک طرف بین گویه های داخل هر عامل همبستگی بالایی وجود دارد و از سوی دیگر بین گویه های یک عامل با عامل دیگر ، هیچ گونه همبستگی مشاهده نمی شود.
4-4-3) تحلیل عاملی تأییدی مولفه های پژوهش
در این مطالعه از ابزار پرسشنامه برای گردآوری داده‌ها استفاده شده است. بنابراین با استفاده از تحلیل عاملی تائیدی ساختار کلی پرسشنامه‌های تحقیق مورد روائی سنجی محتوائی قرار گرفته است.
مدل اندازه گیری نشان دهنده بارهای عاملی متغیرهای مشاهده شده (عامل) برای هر متغیر مکنون است. قدرت رابطه بین عامل (متغیر پنهان) و متغیر قابل مشاهده بوسیله بار عاملی نشان داده می‌شود. بار عاملی مقداری بین صفر و یک است. اگر بار عاملی کمتر از 3/0 باشد رابطه ضعیف درنظر گرفته می شود. بارعاملی بین 3/0 تا 6/0 متوسط و اگر بزرگتر از 6/0 باشد خیلی مطلوب است. در تحلیل عاملی تأییدی توجه به برازش مدل نیز مهم است. شاخصهای برازش رایج در مدلهای اندازه گیری برای متغیرهای مکنون تحقیق در زیر هر شکل ارائه شده است.
در جدول 4-9 زیر شاخص های نیکویی برازش و مقدار قابل قبول برای آنها ذکر شده است.

جدول (4-9). کلیه شاخص های نیکویی برازش و مقدار قابل قبول برای آن ها
علامت اختصاری
نام کامل شاخص برازش
مفهوم
مقدار قابل قبول
RMSEA
Root Mean Square Error of Approximation(RMSEA)
ریشه میانگین توان دوم خطای تقریب
<0.08 (awang,2013)
CMIN/DF
Chi-degree freedom
شاخص بهنجار نسبی
2>
IFI
incremental fit index
شاخص برازش افزایشی
=0.90
RFI
relative fit index
شاخص برازش نسبی
=0.90
NFI
Normed Fit Index
شاخص برازش نرمال شده
=0.90
PRATIO
parsimony ratio in the output
نسبت مقتصد بودن
=0.50
PNFI
Parsimonious normed fit index
شاخص برازش مقتصد هنجار شده
=0.50
PCFI
Parsimonious Comparative fit index
شاخص برازش تطبیقی مقتصد
=0.50
GFI
Goodness of fit
شاخص نیکویی برازش
=0.90
AGFI
Adjusted Goodness of Fit
شاخص نیکویی برازش تعدیل یافته
=0.90
CFI
Comparative Fit Index
شاخص برازش مقایسه ای
=0.90
منبع: (قاسمی، 1392)

در ادامه اشکال مرتبط با این تحلیل ها و نیز نتایج تحلیل عاملی ارائه می شود. خاطر نشان می شود که ارتباط بین خطاها در اشکال، برازش مدل را بالاتر برده است. این ارتباطات بر اساس شاخص اصلاح40 ارائهشده در نرمافزارAMOS ایجاد شده است. به این ترتیب که هرچه برای یک ارتباط، شاخص اصلاح بالاتری باشد، افزوده شدن آن ارتباط در مدل موجب بهترشدن برازش آن میشود.

متغیر سطوح مشارکت با CRM (تعامل با CRM)

نمودار ( 4-5). تحلیل عاملی تأییدی متغیر تعامل با CRM با ضریب استاندارد

شاخص های برازش

جدول( 4-10). شاخص های برازش مدل تعامل با CRM
شاخص ها
X2/df
RMSEA
NFI
CFI
IFI
RFI
GFI
PRATIO
PNFI
PCFI
AGFI
میزان قابل قبول
2
08/0
9/0
9/0
9/0
9/0
9/0
5/0
5/0
5/0
9/0
محاسبه شده
55/4
15/0
58/0
63/0
64/0
52/0
64/0
88/0
51/0
56/0
55/0

به دلیل اینکه شاخص های برازش نامناسب هستند نیاز به اصلاحات جزئی در مدل می باشد. با استفاده از شاخص های اصلاح پیشنهادی آموس بین خطاهای با بالاترین شاخص ارتباط برقرار شد. همچنین سوالاتی که دارای بار عاملی کمتر از 3/0 بودند از مدل کنار گذاشته شدند. به موجب اصلاح همانطور که در جدول 4-11 مشاهده می نمایید، شاخص ها بهبود یافتند.

جدول (4-11). شاخص های برازش مدل اصلاحی تعامل با CRM
شاخص ها
X2/df
RMSEA
NFI
CFI
IFI
RFI
GFI
PRATIO
PNFI
PCFI
AGFI
میزان قابل قبول
2
08/0
9/0
9/0
9/0
9/0
9/0
5/0
5/0
5/0
9/0
محاسبه شده
99/0
000/0
95/0
00/1
00/1
91/0
95/0
54/0
52/0
54/0
90/0

لذا مدل تعامل با CRM به شکل زیر ارائه می شود:

نمودار (4-6). مدل اصلاحی متغیر تعامل با CRM با ضریب استاندارد

در جدول 4-12 ضرایب استاندارد، سطح معناداری عاملها و آماره تی آورده شده است.

جدول( 4-12). آماره تی و سطح معناداری مربوط به گویه های متغیر م
کنون تعامل با CRM

تخمین غیراستاندارد
خطای استاندارد
نسبت بحرانی(آماره تی)
سطح معناداری
ضریب استاندارد
CRM2

تعامل با CRM
1.000

.567
CRM3

تعامل با CRM
1.187
.136
8.740
***
.693
CRM4

تعامل با CRM
1.408
.198
7.125
***
.792
CRM5

تعامل با CRM
1.405
.184
7.653
***
.778
CRM6

تعامل با CRM
1.082
.165
6.559
***
.697
CRM7

تعامل با CRM
1.196
.169
7.093
***
.760
CRM8

تعامل با CRM
1.384
.191
7.231
***
.797
CRM9

تعامل با CRM
.793
.143
5.554
***
.534
CRM10

تعامل با CRM
.402
.119
3.385
***
.298
CRM11

تعامل با CRM
1.047
.153
6.823
***
.644
CRM12

تعامل با CRM
1.021
.160
6.366
***
.642
CRM13

تعامل با CRM
.840
.146
5.736
***
.575
CRM14

تعامل با CRM
.514
.126
4.090
***
.402
CRM16

تعامل با CRM
.635
.142
4.465
***
.421

با توجه به خروجی نرم افزار آموس در جدول 4-12 و سطوح معناداری برای تحلیل عاملی تأییدی متغیر تعامل با CRM، تمامی عاملها از بار عاملی مناسبی برخوردار بودند و رابطه آنها با متغیر مکنون تأیید شد (سطح معناداری متغیرها برابر صفر و کمتر از 05/0 می باشد41). با توجه به ضرایب استاندارد سوال 8 (عملکرد کارکنان بر اساس میزان برآورده ساختن نیازهای مشتری، ارزیابی و پاداش داده می شود) (797/0) و سوال 10 (کارکنان سازمان ما دوست دارند که به یک شیوه مسئولانه به مشتریان کمک کنند) (298/0)؛ بیشتر و کمتر از مولفه های دیگر در تعریف و تبیین متغیر تعامل با CRM نقش دارند. بنابراین با توجه به تحلیل سوالات 1، 15، 17 و 18 از مدل تعامل با CRM حذف شدند.

متغیر مزایای نسبی

نمودار( 4-7). تحلیل عاملی تأییدی متغیر مزیت نسبی با ضریب استاندارد

شاخص های برازش
جدول(4-13). شاخص های برازش مدل مزیت نسبی
شاخص ها
X2/df
RMSEA
NFI
CFI
IFI
RFI
GFI
PRATIO
PNFI
PCFI
AGFI
میزان قابل قبول
2
08/0
9/0
9/0
9/0
9/0
9/0
5/0
5/0
5/0
9/0
محاسبه شده
65/2
10/0
94/0
96/0
96/0
89/0
96/0
50/0
47/0
48/0
90/0

به دلیل اینکه برخی شاخص های برازش نامناسب هستند نیاز به اصلاحات جزئی در مدل می باشد. با استفاده از شاخص های اصلاح پیشنهادی آموس بین خطاهای با بالاترین شاخص ارتباط برقرار شد. به موجب اصلاح همانطور که در جدول 4-14 مشاهده می نمایید، شاخص ها بهبود یافتند.
جدول (4-14). شاخص های برازش مدل اصلاحی مزیت نسبی
شاخص ها
X2/df
RMSEA
NFI
CFI
IFI
RFI
GFI
PRATIO
PNFI
PCFI
AGFI
میزان قابل قبول
2
08/0
9/0
9/0
9/0
9/0
9/0
5/0
5/0
5/0
9/0
محاسبه شده
69/1
06/0
97/0
98/0
98/0
93/0
98/0
40/0
38/0
39/0
93/0

لذا مدل مزیت نسبی به شکل زیر ارائه می شود:

نمودار( 4-8). مدل اصلاحی متغیر مزیت نسبی با ضریب استاندارد

در جدول 4-15 ضرایب استاندارد، سطح معناداری عاملها و آماره تی آورده شده است.
جدول( 4-15). آماره تی و سطح معناداری مربوط به گویه های متغیر مکنون مزیت نسبی

تخمین غیراستاندارد
خطای استاندارد
نسبت بحرانی(آماره تی)
سطح معناداری
ضریب استاندارد
q1

مزیت نسبی
1.000

.571
q2

مزیت نسبی
1.033
.179
5.754
***
.640
q3

مزیت نسبی
1.413
.206
6.869
***
.815
q4

مزیت نسبی
1.062
.169
6.274
***
.691
q5

مزیت نسبی
1.303
.201
6.492
***
.767

با توجه به خروجی نرم افزار آموس در جدول 4-15 و سطوح معناداری برای تحلیل عاملی تأییدی متغیر مزیت نسبی، تمامی عاملها از بار عاملی مناسبی برخوردار بودند و رابطه آنها با متغیر مکنون تأیید شد (سطح معناداری متغیرها برابر صفر و کمتر از 05/0 می باشد). با توجه به ضرایب استاندارد سوال 3 (تعامل با CRM متوسط ارزش زمان عمر مشتری را افزایش می دهد) (815/0) و سوال 1 (بر این باورم که رضایت مشتری ها بعد از پذیرش و پیاده سازی CRM بیشتر می شود) (571/0)؛ بیشتر و کمتر از مولفه های دیگر در تعریف و تبیین متغیر مزیت نسبی نقش دارند.
متغیر سازگاری

نمودار )4-9(. تحلیل عاملی تأییدی متغیر سازگاری با ضریب استاندارد
شاخص های برازش
جدول(4-16). شاخص های برازش مدل سازگاری
شاخص ها
X2/df
RMSEA
NFI
CFI
IFI
RFI
GFI
PRATIO
PNFI
PCFI
AGFI
میزان قابل قبول
2
08/0
9/0
9/0
9/0
9/0
9/0
5/0
5/0
5/0
9/0
محاسبه شده
2/0
000/0
99/0
00/1
00/1
99/0
99/0
33/0
33/0
33/0
99/0

نسبت کای اسکوئر مدل به درجه آزادی برابر 2/0 و مناسب ، شاخص های برازش تطبیقی همه بالاتر از 90 درصد و شاخص RMSEA کمتر از 8 درصد می باشد. بنابراین در کل می توان گفت مدل از برازش مناسبی برخوردار است. در جدول 4-17 ضرایب استاندارد، سطح معناداری عاملها و آماره تی آورده شده است.
جدول (4-17). آماره تی و سطح معناداری گویه های مربوط به متغیر مکنون سازگاری

تخمین غیراستاندارد
خطای استاندارد
نسبت بحرانی(آماره تی)
سطح معناداری
ضریب استاندارد
q6

سازگاری
1.000

.620
q7

سازگاری
1.560
.275
5.665
***
.922
q8

سازگاری
1.000

.567

با توجه به خروجی نرم افزار آموس در جدول 4-17 و سطوح معناداری برای تحلیل عاملی تأییدی متغیر سازگاری، تما
می عاملها از بار عاملی مناسبی برخوردار بودند و رابطه آنها با متغیر مکنون تأیید شد (سطح معناداری متغیرها برابر صفر و کمتر از 05/0 می باشد). با توجه به ضرایب استاندارد سوال 7 (فلسفه CRM با ارزش های سازمان ما همخوانی دارد) (922/0) و سوال 8 (اجرای CRM هماهنگ و هم راستای شیوه های قبلی ما می باشد) (567/0)؛ بیشتر و کمتر از مولفه های دیگر در تعریف و تبیین متغیر سازگاری نقش دارند.
متغیر پیچیدگی

نمودار (4-10). تحلیل عاملی تأییدی متغیر پیچیدگی با ضریب استاندارد
شاخص های برازش
جدول (4-18). شاخص های برازش مدل پیچیدگی
شاخص ها
X2/df
RMSEA
NFI
CFI
IFI
RFI
GFI
PRATIO
PNFI
PCFI
AGFI
میزان قابل قبول
2
08/0
9/0
9/0
9/0
9/0
9/0
5/0
5/0
5/0
9/0
محاسبه شده
12/0
000/0
99/0
00/1
00/1
99/0
99/0
33/0
33/0
33/0
99/0

نسبت کای اسکوئر مدل به درجه آزادی برابر 12/0 و مناسب ، شاخص های برازش

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *