سامانه پژوهشی – پایگاه های نظامی آمریکا در خلیج فارس و بازدارندگی علیه ایران- قسمت ۱۰

نکته مهم دیگری که درمورد بحرین باید به آن اشاره کرد این است که این کشور زمانی بخشی از خاک ایران محسوب می شده است و در سالهای اخیر(قبل و بعد از انقلاب) دولتمردان ایران ادعای بازپس گیری آن را مطرح کرده اند و همین موضوع خود یکی از مهمترین موضوعات مورد اختلاف میان ایران و کشورهای عضو شورای همکاری خلیج فارس بوده و هست؛ چرا که از نگاه دولتمردان عربی الحاق بحرین به ایران در حکم تقدیم کردن منطقه به ایران و پذیرش هژمونی این کشوردر منطقه خلیج فارس است.
در رابطه با توانایی های دفاعی و میزان قدرت ارتش بحرین بایستی به این موضوع اشاره کرد که ظرفیت دفاعی این کشور بسیار ناچیز بوده و این کشوردر مقایسه با سایر کشورهای عضو شورای همکاری خلیج فارس به کمک های خارجی بیشتری به منظور دفاع از خود نیازمند است. افزون بر این، بیشتر سربازان ارتش بحرین را اتباع کشورهایی نظیر سوریه، پاکستان، اردن و یمن تشکیل می دهند. همچنین نکته بسیار جالبی که بایستی به آن اشاره کرد این است که دولت بحرین به دلیل ترس از گسترش نفوذ شیعیان در ارتش این کشور چندان مایل به توسعه این نیرو نیست و بیشتر به نیروهای نظامی آمریکایی تکیه دارد.(Terill 2006:71)
به دنبال حمله تروریستی ۱۱ سپتامبر و نقش پررنگ اتباع سعودی در این حمله و همچنین به دنبال حمله آمریکا به عراق(به رغم مخالفت دولت عربستان سعودی) روابط نظامی عربستان با آمریکا رو به تنش گرایید و ایالات متحده، بخش اعظم نیروهای نظامی خود رااز این کشور خارج کرده و به پایگاه هایی در بحرین و قطر انتقال داد؛ (Puckett&Abel&Keefe 2008:15) انتقالی که شاید بتوان آن را پاسخ آمریکا به حمایت های قطر و بحرین در طول جنگ( به رغم فشار ایران به این کشورها مبنی بر حمایت نکردن از آمریکا) با عراق دانست. البته عوامل مهم دیگری نیز در تصمیم فرماندهی مرکزی ایالات متحده به جابجایی نیروهای نظامی آمریکایی در خلیج فارس دخالت داشتند؛ که از جمله آنها می توان به تهدید هسته ای ایران و تلاش این کشور برای دست یابی به موشکهای دوربرد(از نگاه مقامات آمریکایی) و لزوم بازدارندگی در مقابل این کشور اشاره کرد.
امروزه روابط نظامی ایالات متحده و بحرین گسترده تر از هز زمان دیگری است. این روابط شامل فروش اسلحه به بحرین[۷۹]، دادن آموزشهای نظامی به نیروهای نظامی این کشور، شرکت در مانورهای مشترک با ارتش بحرین[۸۰] و استقرار پایگاه های نظامی در خاک این کشور و حضور مستقیم نظامی است.(Ibid 2008:15)
امروزه سرفرماندهی نیروهای دریایی آمریکا در منطقه خلیج فارس و ناوگان پنجم دریایی این کشور در آبهای اطراف منامه پایتخت بحرین مستقر است و وقتی بدانیم که فاصله آن با نزدیک ترین مرز ایران در حدود ۵۰۰ مایل یعنی تنها ۸ دقیقه پرواز هوایی است؛ به خوبی متوجه اهمیت پایگاه های مستقر در بحرین برای ایالات متحده به منظور ایجاد بازدارندگی در مقابل ایران می شویم.(Laroche 2011:1) این ناوگان شامل یک ناو هواپیما بر-۶ کشتی جنگی –یک زیر دریایی تهاجمی –کشتی های آبی –خاکی و ۴ کشتی ضد مین می باشد.(Degang 2010:48) اهمیت بحرین برای آمریکا به حدی است که جرج بوش رئیس جمهور پیشین ایلات متحده در ۲۵ مار چ ۲۰۰۲ از این کشور به عنوان مهم ترین متحد آمریکا در منطقه در خارج از مجموعه کشورهای عضو پیمان ناتو یاد کرد.افزون بر این ه،ا امروزه ایالات متحده در صدد تجهیز پایگاه های خود در بحرین به تکنولوژی های جدید تر و پیشرفته تر نظامی مانند تکنولوژی هواپیماهای بدون سرنشین جهت انجام عملیات جمع آوری اطلاعات است. (Bowman 2008:85)
اما چرا کشور کوچکی مانند بحرین با ذخایر نفتی محدود بایستی برای ایالات متحده و متحدانش نظیر عربستان سعودی مهم باشد ؟ برای پاسخ دادن به این پرسش می بایستی نگاهی به نقشه جغرافیایی منطقه و موقعیت استراتژیک بحرین بیاندازیم. در حقیقت دلایل اهمیت یافتن بحرین برای ایالات متحده آمریکا و متحدانش را می توان در موارد ذیل خلاص کرد:
قرار گرفتن مهم ترین بنادر نفتی عربستان سعودی نظیر سکوی نفتی جبار در جنوب شرقی آبهای بحرین: با نگاهی به نقشه متوجه می شویم که مهم ترین بندر نفتی عربستان سعودی در نزدیکی آبهای بحرین و در جنوب شرقی این کشور و در امتداد جزیره فارسی متعلق به ایران قرار دارد..بنابراین بحرین به عنوان خط مقدم حفاظت از این بندر و بسیاری بنادر نفتی دیگر در مقابل تهدید احتمایل ایران قرار دارد.
بحرین مسیر اصلی کشتیرانی به سمت عربستان و کویت است
قرار گرفتن ایران در شمال بحرین و اهمیت پایگاه های مستقر دراین کشور جهت ایجاد بازدارندگی در مقابل ایران و رصد کردن اقدامات این کشور؛
نزدیکی بحرین با عراق و ضرورت حفظ و تقویت پایگاه های نظامی در بحرین به منظور دادن پاسخهای سریع به بی ثباتی های احتمالی عراق؛(Cordesman & Rodhan 2007:65)
اهمیت پایگاه های نظایمی بحرین برای آمریکا جهت مقابله با فعالیتهای تروریستی و خرابکارانه شبکه های تروریستی نظیر القاعده و کنترل فعالی های این گروه ها؛
در مجموع، به نظر می رسد که بحرین در خط مقدم تلاش آمریکا برای ایجاد بازدارندگی درمقابل ایران قرار دارد ؛چرا که این کشور در نزدیک ترین فاصله ممکن به ایران قرا داشته و میزبان ناوگان دریایی پنجم آمریکا است. همچنین حجم بالایی از نیروها و تجهیزات نظامی آمریکا در این کشور مستقر است.در ضمن می بایستی به موثر بون پایگاه های نظامی آمریکا در بحرین در ایجاد بازدارندگی در مقابل ایران و حمایت از منافع نفتی خود و متحدانش اشاره کرد. به بیان دیگر آمریکا به درستی میداند که بحرین کلید اصلی حفظ ثبات و امنیت منطقه خلیج فارس است. حمایت ایران از معترضان بحرینی در ماه های اخیر و تلاش این کشور برای کمک به شیعیان بحرین، خود نشان از میزان نارضایتی دولت ایران از رژیم آل خلیفه و همکاری های نظامی و امنیتی این رژیم با آمریکا دارد.
در انتها می بایستی به این موضوع اشاره شود که اخیرا انتقاداتی از سوی استراتژیست های امنیتی آمریکایی در رابطه با حضور نظامی این کشور در بحرین مطرح شده است.این تحلیلگران معتقدند که چنین حضور نظامی گسترده ای در بحرین، به هیچ روی در جهت منافع آمریکا نخواهد بود؛ چرا که این حضور علاوه بر تحریک ایران و رادیکالیزه کردن منطقه باعث شکل گیری مخالفت هایی در میان مردم بحرین شده است.برای از بین بردن این اشکال برخی از استراتژیست های آمریکایی به دولت آمریکا پیشنهاد داده اند تا با ارسال تجهیزات نظامی پیشرفته تر به بحرین از حجم نیروهای نظامی خود دراین کشور بکاهد تا بتواند ضمن دست یابی به اهداف خود، تبعات منفی این حضور را کم رنگ و کم رنگ تر کند.
گفتار دوم: پایگاه های نظامی آمریکا در قطر و اهمیت این پایگاه ها در ایجاد بازدارندگی در مقابل ایران
ما برای حفظ موجودیت خود به حضور نظامی آمریکا احتیاج داریم و البته آمریکا نیز به ما احتیاج دارد.
(صحبتهای وزیر امورخارجه قطر حامد بن جاسم)
قطر کشوری کوچک با مساحت ۱۱۴۳۷ کیلومتر مربع و جمعیت ۸۶۳۰۰۰ نفری است. (تنها ۳۰% از این جمعیت قطری هستند و باقی جمعیت را کارگران خارجی تشکیل می دهند) این کشور از منابع نفتی و بویژه گازی قابل توجهی برخوردار است.(بخشی از منابع گازی قطر با ایران مشترک است[۸۱]) و امروزه سومین صادرکننده گاز در جهان محسوب می شود. (Terrill 2006:48) تاریخ همکاریهای نظامی این کشور با ایالات متحده آمریکا تاریخی طولانی است. اما در سالهای اخیر و بویژه پس از حمله تروریستی ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ این همکاریها به شدت توسعه پیدا کرده و قطر به یکی از مهم ترین متحدان دفاعی-امنیتی-نظامی ایالات متحده آمریکا در منطقه خلیج فارس تبدیل شده و میزبان برخی از مهم ترین پایگاه های آمریکا (بویژه پایگاه های هوایی) در منطقه است.دلایل بسیاری باعث اهمیت یافتن قطر در استراتژی دفاعی- امنیتی ایالات متحده در منطقه خلیج فارس شده اند که از جمله مهم ترین آنها می توان به ۳ مورد ذیل اشاره کرد:
ذخایر نفتی و گازی قابل توجه قطر و ضرورت دفاع از امنیت این منابع در مقابل عملیات خرابکارانه گروه های تروریستی و تهدید احتمالی ایران؛
موقعیت استراتژیک قطر در جنوب خلیج فارس و نزدیکی این کشور به ایران این کشور رابه پایگاه استراتژیک مهمی برای آمریکا در جهت ایجاد بازدارندگی در مقابل ایران-هدایت جنگ در افغانستان و مقابله با بی ثباتی های عراق تبدیل کرده است.(Cordesman&Rodhan 2007:145)
موقعیت استراتژیک قطر امکان رصد کردن فعالیت های تروریستی در منطقه و مبارزه موثر با گروه های تروریستی را برای فرماندهی مرکزی آمریکا( فرماندهی مسئول در خاورمیانه و خلیج فارس) را فراهم می آورد.
نکته دیگری که در رابطه با قطر بایستی به آن اشاره کرد این است که به دلیل کمبود یا محدودیت منابع انسانی در این کشور، ظرفیت دفاعی قطر محدود بوده و این کشور جهت مقابله با تهدید های احتمالی همسایگانش (بویژه ایران) به حمایت نظامی ایالات متحده نیازمند است.(Terrill 2006:49)
در سال ۱۹۹۰ کشور قطر با ایالات متحده آمریکا یک توافقنامه همکاری دفاعی امضا کرد. به موجب این توافقنامه، ایالات متحده آمریکا نسبت به فروش تسلیحات نظامی به ارتش قطر و آموزش نیروهای نظامی این کشور اقدام کرد. در مقابل نیروی نظامی قطر و پایگاه های این کشور در طول جنگ اول خلیج فارس در سال ۱۹۹۱ نقش مهمی رادر پیروزی نیروهای متفق بازی کردند. که از جمله مشخص ترین نمونه های آن می توان به درگیری نیروهای قطری با نیروهای عراقی در منطقه خفجی[۸۲] اشاره کرد.[۸۳](Terrill 2006:49&50)
در ادامه و در سال ۱۹۹۲ قطر یک توافقنامه دفاعی دوجانبه با ایالات متحده به امضا رساند که بر اساس آن حق استفاده از امکانات هوایی و پایگاه های هوایی مستقر در خاک خود را به آمریکا واگذار کرد و مقرر شد تا نیروهای هوایی دو کشور مانورهای مشترکی را با یکدیگر برگزار کنند.همچنین طی توافقی با دولت قطر در سال ۱۹۹۵، ایالات متحده آمریکا حجم عظیمی از نیروها و تجهیزات نظامی خود نظیر تانک های M-1A2 را در خاک این کشور مستقر کرد.[۸۴](Morrison 1994:1963)
در عرض ۱۵ سال گذشته و بویژه به دنبال حمله تروریستی ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ و تیره شدن روابط آمریکا و عربستان سعودی روابط دفاعی-امنیتی قطر و ایالات متحده رشد بسیار خوبی داشته است تا جایی که سرفرماندهی مرکزی آمریکا[۸۵] در خلیج فارس به قطر منتقل شد و آمریکا بخش اعظم نیروها تجهیزات نظامی مستقر در عربستان سعودی را به قطر انتقال داد.(Degang 2010:44&48) افزون بر این، در جریان حمله آمریکا به عراق پایگاه های نظامی آمریکا در قطر بویژه پایگاه هوایی العدید[۸۶] و کمپ السیلیه[۸۷]نقش بسیار مهمی به عهده داشته و در حقیقت فرماندهی عملیات از این پایگاه ها انجام می گرفت.(Puckett, Abel&Keefre 2008:15)
در سالهای اخیر و به دنبال شدت گرفتن بحران هسته ای ایران و افزایش نگرانی ها در مورد تهدید های احتمالی یک ایران هسته ای، ایالات متحده به پایگاه های نظامی مستقر در قطر به عنوان پایگاه هایی مهم جهت ایجاد بازدارندگی در مقابل ایران نگاه می کند. به این منظور این کشور نسبت به نوسازی پایگاه های خود در قطر و مجهز کردن این پایگاه ها به تجهیزات فوق پیشرفته نظامی نظیر تجهیزات پیشرفته راداری و الکترونیکی اقدام کرده است. (Calder 2007:30) افزون براین، آمریکا نسبت به بازسازی پایگاه های السیلیه[۸۸] و العدید جهت ایجاد بازدارندگی در مقابل ایران اقدام کرده است. امروزه پایگاه هوایی العدید به بزرگترین پایگاه هوایی آمریکا در منطقه تبدیل شده و و ظرفیت میزبانی نزدیک به ۱۲۰ جت جنگنده را داراست.[۸۹] همچنین در سال ۲۰۱۰ آمریکا طرح انجام ۳۴ پروژه زیر ساختی را در این پایگاه کلید زد که می بایستی تا ۲۱دسامب ۲۰۱۱ به بهره برداری برسند.(Degang 2010:52)
نکته دیگری که می بایستی به آن اشاره کرد تلاش آمریکا برای ایجاد ارتباط میان پایگاه های خود در منطقه خلیج فارس و در کشورهایی چون قطر-بحرین و عربستان سعودی برای مقابله با بی ثباتی های عراق –تهدید احتمالی ایران و البته مبارزه با گروه های تروریستی است.
در مجموع به نظر می رسد که پایگاه های نظامی آمریکا در قطر نیز به مانند بحرین در ایجاد بازدارندگی در مقابل ایران موثر بوده اند. البته همان ایرادی که به حضور نظامی بیش از اندازه آمریکا در بحرین در رابطه با تاثیر این حضور بر رادیکالیزه تر شدن سیاست ایران در منطقه وارد بود بر حضور نظامی آمریکا در قطر نیز وارد است و به همین منظور ایالات متحده سعی دارد تا نقش حمایت لجستیکی از نیروی نظامی قطر را تا حدی به عربستان سعودی واگذار کند.
گفتار سوم:پایگاه های نظامی آمریکا در عمان و اهمیت این پایگاه ها در ایجاد بازدارندگی در مقابل ایران
در مقایسه با سایر کشورهای عرب حوزه خلیج فارس(به استثنای عربستان سعودی) کشور عمان، کشور بزرگی محسوب می شود. این کشور بالغ بر ۳میلیون نفر جمعیت داشته و همین بالاتر بودن ظرفیت نیروی انسانی اش در مقایسه با کشورها یی چون قطر و بحرین به عمان امکان داده تا ارتش گسترده تری را در اختیار داشته باشد. (Terrill 2006:77)البته این موضوع هرگز به این معنا نیست که این کشور دارای توان دفاعی مورد نیاز به منظور دفاع مستقل از خود در برابر تهدید های احتمالی است.به مانند همه کشورهای عرب حوزه خلیج فارس، عمان نیز به حمایت های نظامی و دفاعی ایالات متحده به منظور مقابله با تهدیدهای بالفعل و بالقوه (بویژه تهدید ایران) احتیاج دارد. چرا که عمان کشوری است که در معرض تهدید مستقیم ایران قرار دارد.(Anthony 2006:6)
در رابطه با دلایل اهمیت عمان در استراتژی دفاعی امنیتی ایالات متحده در منطقه خلیج فارس و دریای عمان به نکات بسیاری می توان اشاره کرد. اما به نظر میرسد که یکی ازاین دلایل بسیار پررنگ تر و مهم تر از بقیه است و آن موقعیت استراتژیک این کشوردر دسترسی به آبهای تنگه هرمزو شبه جزیره و امکان اعمال کنترل بر روی کشتیرانی در تنگه و محافظت از جریان انتقال نفت از این تنگه( روزانه ۱۷ میلیون بشکه نفت از مسیر تنگه هرمز) در مقابل تهدید احتمالی ایران (مبنی بربستن تنگه هرمز) است..(Cordesman&Rodhan 2007:119)افزون بر این می بایستی به قرارگرفتن عمان در مسیر مستقیم پایگاه نیروی دریایی ایران در بندر عباس و نقش مهم این کشور در صورت بروز تنش میان کشورهای عربی و ایران اشاره کنیم.دو عاملی که سبب می شوند تا عمان در استراتژی بازدارندگی ایالات متحده درمقابل ایران جایگاه مهمی رابه خود اختصاص دهد.(Cordesman&Rodhan 2007:119)
همکاری نظامی ایالات متحده با دولت پادشاهی عمان از زمان شروع شورش ظفار آغاز شد.در طول نبرد عمان با شورشیان ظفار، ایلات متحده کمک های غیر رسمی بسیاری را در اختیار دولتهای عمان –ایران و بریتانیا قرار داد.در ادامه و در خلال جنگ ایران با عراق، آمریکا از عمان در مقابل تهدید احتمالی ایران مبنی بر بستن تنگه هرمز حمایت های گسترده ای را به عمل آورد در مقابل دولت عمان اجازه استفاده از قلمرو خود را برای نیروی دریایی آمریکا به منظور انجام تمرینهای نظامی صادر کرد و امکانات دریایی و هوایی خود را در اختیارارتش آمریکا در منطقه قرار داد.افزون بر این ها، از اوایل دهه ۸۰ عمان از طریق پایگاه خود در جزیره گوت[۹۰] اطلاعات ارزشمندی را در اختیار نفت کش ها و شتی هایی که قصد عبور از تنگه هرمز را داشتند قرار می داد.(Cordesman 1998:6)
در ادامه و در جولای،۱۹۸۱ دولت عمان طی توافقی با ایالات متحده آمریکا اجازه ساخت چندین انبار مهمات و پناهگاه و پایگاه نظامی را به این کشور داده و در مقابل ایالات متحده نیز کمک های مالی ارزشمندی به ارزش ۱۹۹٫۱میلیون دلار ا در اختیار دولت عمان قرار داد.
به دنبال بروز حادثه تروریستی ۱۱ سپتامبر و پس از آن حمله آمریکا به افغانستان و سپس عراق، عمان حمایت های گسترده ای را از نیروهای آمریکایی و بریتانیایی درگیر در جنگ بعمل آورد. برای نمونه این کشور اجازه استفاده از پایگاه هواییThumraidرا برای نیروهای بریتانیایی صادر کرد و در جریان حمله آمریکا به عراق در سال ۲۰۰۳ نیز به نیروهای نظامی آمریکایی اجازه استفاده از پایگاه های نظامی مستقر در خاک کشور خود را داد.اهمیت این کشور برای آمریکا تا جایی بود که جرج بوش رئیس جمهور پیشین ایالات متحده در سال ۲۰۰۳ و قبل از حمله به عراق شخصا با پادشاه عمان تماس گرفت. (Puckett, Abel&Keefre 2008:15)
نکته ای که در اینجا بایستی به آن اشاره شود این است که پس از وقوع حادثه تروریستی ۱۱ سپتامبر، دولت عمان معاهده دفاعی –امنیتی جدیدی را با آمریکا امضا کرد و بر اساس آن به دولت آمریکا اجازه ایجاد پایگاه های نظامی در عمان و همچنین استفاده از ۳ پایگاه هوایی Seeb-Masirah-Thumrait را داد.همچنین پادشاه عمان سلطان قابوس اجازه استفاده از بنادر موسکات[۹۱] و سلالت[۹۲] را نیز برای نیروهای آمریکایی صادرکرد. در سوی مقابل دولت آمریکا نیز بسته کمکی ۹٫۴ میلیون دلاری را دراختیاردولت عمان ( به منظور نوسازی ارتش عمان) قرار داد و متعهد شد که تا سال ۲۰۰۷ کمک هایی به ارزش ۲۰٫۲۷ میلیون دلار را در اختیار دولت عمان قرار دهد.(Blanch 2005:15) همچنین در سال ۲۰۰۹ دولتهای آمریکا و عمان یک توافقنامه همکاری اقتصادی نیز به امضا رساندند که بدون تردید موجب افزایش همکاریهای سیاسی-نظامی آنها در آینده خواهد شد. (Degang 2010:57)
مطلب دیگری که بایستی به آن پرداخته شود این است که در سالهای اخیر و بطور خاص از سال ۲۰۰۳ به این سو ایالات متحده آمریکا تلاش داشته(و دارد ) تا به جای حضور نظامی گسترده و مستقیم در خاک عمان از پایگاه های مستقر در خاک این کشور و همچنین نیروی نظامی این کشور برای مقابله با تهدید های منطقه ای استفاده کند.نمونه چنین تلاشی را می توان در تصمیم دولت آمریکا در سال ۲۰۰۹ مبنی بر ساخت پایگاه های همکاری امنیتی در خاک عمان مشاهده کرد؛ تصمیمی که علاوه بر کمک به دولت آمریکا در راستای کاهش هزینه ای نظامی خود در منطقه، سبب می شود تا این کشور بتواند پاسخهایی سریعتر به تحولات منطقه و تهدید های احتمالی کشورهایی نظیر ایران بدهد.(Degang 2010:53)
نکته مهم دیگری که در رابطه با عمان بایستی به آن اشاره کرد این است که بخش عمده ارتش این کشور با تجهیزات انگلیسی تجهیز شده و عمان یکی از بزرگ ترین خریداران تجهیزات نظامی بریتانیا در جهان است.
در مجموع می توان گفت در سالهای اخیر و بویژه پس از حمله آمریکا به عراق در سال ۲۰۰۳ کشور عمان و پایگاه های نظامی این کشور به دلیل نزدیکی به ایران از اهمیت بالایی در سیاست بازدارندگی آمریکا در مقابل ایران برخوردار شده اندو فرماندهی مرکزی ایالات متحده توجه بیشتری را نسبت به این پایگاه ها مبذول داشته است.
گفتار چهارم: پایگاه های نظامی آمریکا در امارات متحده عربی و اهمیت این پایگاه ها در ایجاد بازدارندگی در مقابل ایران
امارات متحده عربی متشکل از ۶ امیرنشین به نامهای ابوظبی-شارجه-عجمان-راس الخیمه ودوبی است.به لحاظ اندازه ای، این کشوردر میان مجموعه کشورهای عضو شورای همکاری خلیج فارس کشوری متوسط به حساب می آید و از ۳ میلیون نفر جمعیت این کشور نزدیک به ۸۰ درصد آن را اتباع کشورهای خارجی تشکیل می دهند. (Terrill 2006:55) همچنین امارات متحده عربی به دلیل در اختیار داشتن منابع قابل توجه نفتی، کشوری ثروتمند محسوب می شود و بویژه در سالهای اخیر، سرمایه گذاران خارجی (از جمله سرمایه گذاران ایرانی) سرمایه گذاریهای وسیعی را در این کشور بویژه در امیرنشین دوبی انجام داده اند. نکته ای که در مورد امارات متحده عربی باید به آن اشاره کرد این است که به دلیل حضور پررنگ اتباع خارجی و سرمایه هایشان در این کشور، موضوع امنیت امارات برای دولتهای اروپایی و آمریکا بسیار حائز اهمیت است.
امارات متحده عربی از گذشته های دور درگیر یک جدل سرزمینی جدی با ایران بر سر جزایر سه گانه ابوموسی و تنب بزرگ و کوچک بوده و هست. البته به دلیل ضعف نظامی این کشور در مقایسه با ایران، امارات هیچگاه در اندیشه تقابل نظامی با ایران (بر سر حاکمیت جزایر سه گانه) نبوده و تلاش کرده تا این موضوع را از طریق نهادهای بین المللی پیگیری کند.( Hostiner 2009:198)
امارات متحده عربی به دلیل ضعف توان دفاعی اش و همچنین ناامیدی از توان کمکی کشورهای عضو شورای همکار ی خلیج فارس، همواره ازحضور نظامی آمریکا در خاک خود استقبال کرده و این حضور را در راستای افزایش توان دفاعی خود در مقابل تهدیدات احتمالی ارزیابی کرده است. (Degang 2010:49) با توجه به تمایل این کشور برای میزبانی پایگاه های نظامی آمریکا ایالات متحده، از ابتدای قرن ۱۹ ساخت پایگاه های نظامی در خاک این کشور را آغاز کرده است که از جمله آنها می توان به پایگاه هوایی الدرفا[۹۳] در نزدیکی ابوظبی و استقرار ۱۵۰۰ سرباز آمریکایی در این پایگاه اشاره کرد.پایگاهی که در حقیقت مرکز فرماندهی نیروی هوایی آمریکا در منطقه و محل اصلی آموزش های خلبانی است.(Degang 2010:57) نکته ای که در اینجا بایستی به آن اشاره کرد این است که ایالات متحده آمریکا و امارات متحده عربی به شدت به یکدیگر احتیاج دارند. از یک سو امارات به آمریکا به عنوان بازیگری مهم جهت موازنه قدرت ایران و ایجاد بازدارندگی در مقابل این کشور نگاه می کند و در سوی دیگر آمریکا به امارات به عنوان جبهه اصلی دفاع از خلیج فارس در مقابل تهدیدات احتمالی ایران نگاه می کند.

برای دانلود متن کامل پایان نامه به سایت azarim.ir مراجعه نمایید.