‌‌‌ص48).
گردش گری از دیگاه آرتور بورمان1 مجموعه مسافرت هایی را دربر میگیرد که به منظور استراحت، ‌‌‌تجارت یا دیگر فعالیتهای شغلی و یا به منظور شرکت در مراسم خاص انجام میگیرد و نبود شخص گردش‌گر در محل سکونت دائم خود طی این مسافرت موقتی و گذراست (رضوانی، ‌‌‌1374،‌‌‌ ص 33).
گردش گری از دیدگاه جامعه شناسی مجموعه روابطی است که شخص گردش‌گر در محل اقامت موقت خود با انسانهای ساکن در آن محل به وجود می آورد. به عقیده هونزیکر کراپف2 گردش گری عبارت از پیدایش مجموعه روابطی است که از مسافرت و اقامت یک فرد غیربومی بدون اقامت و اشتغال دائم در یک محل به وجود میآید. بنابه تعریف اتحادیه بین المللی گردش گری، ‌‌‌گردش گری عبارت است از مجموع تغییرات مکانی انسانها و فعالیتهایی است که از آن نتیجه میشود. این تغییرات خود ناشی از به واقعیت پیوستن خواست هایی است که انسان را به جابه جایی وادار میکند و در هر شخصی به صورت بالقوه با شدت و ضعف متفاوت، ‌‌‌وجود دارد (غفاری و همکار، ‌‌‌1381، ‌‌ص 219).
صنعت گردش گری به عنوان بزرگ ترین و متنوع ترین صنعت در دنیا به حساب میآید. بسیاری از کشورها این صنعت پویا را به عنوان منبع اصلی درآمد، ‌‌‌اشتغال زایی، ‌‌‌رشد بخش خصوصی و توسعه ساختار زیربنایی میدانند (چاگ وهمکار، ‌‌‌1382، ‌ص 27)، ‌‌‌صنعت گردش گری امروزه به قدری در توسعه اقتصادی، ‌‌‌اجتماعی، ‌‌‌کشورها اهمیت دارد که اقتصاد دانان آن را “صادرات نامرئی” نام نهادند (رضوانی، ‌‌‌1379‌، ‌‌ص 217). با توجه به ماهیت و تعاریف مختلف به عمل آمده از بحث گردش گری، ‌‌‌گردش گری می تواند تأثیرات مختلفی در حوزه های مختلف اقتصادی، ‌‌‌اجتماعی و فرهنگی از خود بر جای گذارد.
2-2-گردش‌گر:
در فرهنگ وبستر، ‌‌‌گردش‌گر به کسی اطلاق می شودکه برای سرگرمی وتفریح یا به قصد امورفرهنگی سفر می کند. در فرهنگ های فارسی این عبارات در وصف‌گردش‌گر آمده است: جهان گرد،‌‌‌ آنکه دراقطار عالم بسیار سفر می کند. سیاح،‌‌‌ کسی که درشهرهاوکشورهای دیگر سیاحت کند.
سازمان جهانی جهان‌گردی ودولت کانادا در سال 1991‌ کنفرانس بین المللی درباره مسافرت جهان‌گردی در اتاوا‌،‌‌‌ کانادا تشکیل دادند که نظر وپیشنهادهایی مربوط به جهان‌گردی ارائه کردند. تعاریفی که در زیر آمده مبتنی بر تعریف هایی است که سازمان جهانی جهان‌گردی از جهان‌گردی وجهان‌گردان ارائه‌نموده است. (رضوانی‌، ‌‌‌1374‌، ‌‌‌ص20)
این موارد شامل جهان‌گردی – جهان‌گرد- گردش گری یک روزه – بازدیدکننده- مسافر- گردش‌گرداخلی-گردش‌گردرون مرزی- گردش‌گر برون مرزی- گردش‌گر ملی وجهان‌گرد بین المللی می باشد.
جهان‌گردی: به عمل فردی که به مسافرت می رود و در آن مکان که خارج از محیط زندگی وی است برای مدتی کمتر از یک سال جهت تفریح‌،‌‌‌ تجارت ودیگر اهداف اقامت نماید گفته می شود.
جهان‌گرد: کسی که حداقل یک شب در یک اقامت گاه عمومی به خصوص در محل مورد بازدید به سربرد.
گردش‌گر:کسی که برای مدت زمانی‌،‌‌‌ دست کم یک شب وکمتر از یک سال‌، ‌‌‌به کشوری غیرازوطن یامحل سکونت معمولی خود مسافرت می کند.‌‌ هدف اوکار کردن وکسب درآمد نیست.‌‌
بازدیدکننده: کسی که به محلی غیر از محل زندگی خود به مدتی کمتر از 12 ماه مسافرت کند وهدف از ماندنش کسب درآمد در آن محل سفر کرده نباشد.
گردش‌گر‌‌ داخلی: به ساکنان منطقه ای خاص اطلاق می‌شود که فقط در منطقه سفر میکنند مانند بازدیدکنندگان.
گردش‌گر درون مرزی: به افرادی غیر ازساکنان منطقه ای خاص گفته می شود که مانند بازدید کنندگان از محل دیدن می کنند‌.
گردش‌گربرون مرزی: به افراد غیر از ساکن یک منطقه که به منطقه ای غیر از منطقه سکونت خود سفر می‌کنند.
گردش‌گر ملی : شامل گردش‌گر داخلی وگردش‌گربرون مرزی می باشد.
جهان‌گرد مطابق تعریف سازمان ملل
جهان‌گرد کسی است که یک شب در بیرون از خانه اش بیتوته کند.
جهان‌گردی مطابق با قانون مجلس شورای اسلامی :
جهان‌گردی : عبارت است از هرنوع معاشرت انفرادی یا گروهی که بیشتر از24 ساعت بوده و به منظور کسب وکار نباشد..(مصوبات مجلس شورای اسلامی در خصوص گردش‌گری)
2-2-1-تعریف گردش گر از نظر سازمان ملل :
– گردش‌گر یا بازدید کننده موقت کسی است که به منظور تفریح،‌‌‌ استراحت‌،‌‌‌ گذراندن تعطیلات،‌‌‌ بازدید ازنقاط دیدنی‌،‌‌‌ انجام امور پزشکی درمانی ومعالجه‌،‌‌‌ تجارت، ‌‌‌ورزش‌، ‌‌‌زیارت‌،‌‌‌ دیدارازخانواده‌،‌‌‌ ماموریت وشرکت در کنفرانس ها به کشوری غیر از کشور خود سفر می کند، ‌‌‌مشروط‌براینکه حداقل مدت اقامت او از 24 ساعت کمتر واز 3ماه بیشتر نبوده و کسب شغل وپیشه هم مد نظر نباشد.
اتحادیه بین المللی جهان گردی برای بدست آوردن یک تعریف جامع از جهان گردی، ‌‌‌مسابقاتی تنظیم نمود.تعریف زیر از میان تعاریف بدست آمده برگزیده شد. برطبق این تعریف‌،‌‌‌ جهان گردی عبارت است از مجموعه تغییرات مکانی انسان ها وفعالیت هایی است که از آن منتج می شوند. این تغییرات خود ناشی از به واقعیت پیوستن خواسته هایی است که انسان را به جابجایی وادار می کند وبه طوربالقوه در هر شخصی باشدت ووضعیتی متفاوت وجود دارد. (رضوانی‌، ‌‌‌1374‌، ‌‌‌ص 16)
2-3-انواع گردش گر:
گردش گر دارای انواع مختلفی بوده که بر اساس عوامل متعدد می توان تقسیم بندیهایی را برای آن قائل شد. مهم ترین عواملی که بر اساس آن انواع مختلفی از گردش گر را می توان تعریف و طبقه بندی نمود عبارتند از:
از نظر زمانی: فعالیت های گردش گر را به شکل کوتاه مدت (کمتر از یک روز) میان مدت (یک تا سه روز) و درازمدت (بیش از سه روز) از یک دیگر تفکیک می کند.
از نظر مکانی: گردش گری را به صورت فعالیت های گردش گری در حوزه نزدیک، ‌‌‌حوزه میانی و حوزه خارج یا دور تقسیم بندی می کند.
از نظر تابعیت: گردش گران به دو گروه گردش گران خارجی و بین المللی و گردش گران داخلی تقسیم می گردد.
از نظر انگیزه سفر: بر اساس آن گردش گری با انگیزه های استراحتی، ‌‌‌تفریحی، ‌‌‌درمانی، ‌‌‌زیارتی، ‌‌‌فرهنگی، ‌‌‌اقتصادی، ‌‌‌ورزشی و… از یکدیگر تفکیک می شوند.
از نظر فصل گردش گری: موسم گردش گری را بر اساس فصول مختلف سال طبقه بندی می کند. در این طبقه بندی دو فصل تابستان و زمستان از اهمیت بالاتری نسبت به فصول بهار و پاییز می یابند.
از نظر شکل و سازمان دهی سفر: مانند سفرهای انفرادی، ‌‌‌گروهی، ‌‌‌خانوادگی و. .. که ترکیب گردش گری را تعیین میکند.
از نظر وسیله نقلیه مورد استفاده:‌بر اساس نوع وسیله نقلیه مورد استفاده برای انجام سفر طبقه بندی می‌شود. از لحاظ نوع و محل اقامت: گردش گران را بر اساس نوع و محل اقامت، ‌‌‌از نظر کیفی و کمی طبقه بندی میکند. مانند گردش گران مقیم در هتلها، ‌‌‌مهمان پذیرها، ‌‌‌خانه های ویلایی یا پانسیون های خانگی، ‌‌‌کمپینگ و…
2- 4- انواع گردش گری:
تنوع گردش گری بسیار زیاد است‌، ‌‌‌به گونه ای که پرداختن به تمامی انواع آن میسر نیست‌، ‌‌‌به همین دلیل ما در این قسمت تنها به عمده ترین انواع گردش گری می پردازیم.
2-4-1-‌گردش گری فرهنگی- تاریخی:
در بحث گردش گری فرهنگی می توان موضوع را از دو زاویه مورد بررسی قرارداد.‌‌ 1-‌گردش گری مرتبط با میراث تاریخی یک جامعه که محور آن بعد تاریخی یک جامعه است.‌‌ 2- فرهنگ جاری یک جامعه که محور آن‌، ‌‌‌زمان حال است.‌‌
اگر گردش گری تاریخی و فرهنگی را از نظر محل هایی که گردش گران مورد بازدید قرار می دهند بررسی کنیم آن را شامل بازدید از موزه ها‌، ‌‌‌بنـاهای تـاریخی و بـاستانی‌، ‌‌‌قصرها‌، ‌‌‌یادمان های تاریخی‌، ‌‌‌بناهای مذهبی‌، ‌‌‌معماری سنتی‌، ‌‌‌محل های مرتبط با وقایع و شخصیت های مهم تاریخی‌، ‌‌‌گورستان های قدیمی خواهیم دانست.‌‌ آن گاه گردش گری فرهنگی شامل بازدید و تجربه گردش گر از گالری های هنرهای معاصر‌، ‌‌‌وقـایع جـاری (جشـنواره های هنری و. .‌‌ ) غـذاها و نوشیدنی ها‌، ‌‌‌رقـص های محلی‌، ‌‌‌ادیـان و مذاهـب‌، ‌‌‌صنایع دستی‌، ‌‌‌پوشاک محلی‌، ‌‌‌زبـان ها و گـویـش هـای محـلی خواهد بود.‌‌
پس به اجمال گردش گری فرهنگی- تاریخی را می توان نوعی از گردش گری دانست که گردش گر درآن به جستجو‌، ‌‌‌فراگیری وتجربه درباره فرهنگ حال و گذشته جامعه خود یا دیگران می پردازد.‌‌
انگیزه ی گردش گران فرهنگی- تاریخی را می توان در قالب طبقه بندی زیر گنجاند؛
– بازدید از محل های باستانی و تاریخی
– دیدار دوستان یا بستگان
– کسب تجربه و شناختی عمیق تر یک محل
– علاقه شخصی نسبت به تاریخ یک سرزمین
– تفاخر ومطرح ساختن تجارب خود برای دیگران
– زیارت (کاظمی،‌‌‌ 1386،‌‌‌ ص56)
2-4- 2-گردش گری ماجراجویانه:
گردش گری ماجراجویانه گونه ای از گردش گری است که مهم ترین هدف آن ایجاد هیجان برای گردش‌گر است. بدیهی است که آن چه برای یک نفر فعالیت عادی در زندگی روزمره به حساب می آید (مثلاً قایق رانی در یک رودخانه یا صخره نوردی) برای فرد دیگری موضوعی استثنایی و عاملی هیجان زا تلقی شود.‌‌ بنابراین نگاه افراد و صلاحیت ها و تجارب آن ها در این که فعالیتی را از جمله گردش گری ماجراجویانه بشناسند با یک دیگر متفاوت است. به این ترتیب ما طیف متنوعی از گردش گری ماجراجویانه با توجه به درجه خطرپذیری و هیجان انگیزی آن خواهیم داشت که از فعالیت های ساده ای هم چون دریانوردی بر روی یک قایق آموزشی تفریحی تا پایین آمدن با دوچرخه یا اسکیت برد از ارتفاعات آلپ در اروپا را شامل خواهد شد.(الوانی وهمکار،‌‌‌ 1373،‌‌‌ ص34)
2-4- 3-گردش گری ورزشی:
گردش گری مبتنی بر ورزش، ‌‌‌بخش یا نوعی از گردش گری شناخته می شود که مشتمل بر مشارکت در فعالیت های ورزشی است.‌‌ فعالیت های این گونه از گردش گری می تواند شامل شرکت در رقابت های ورزشی (اعضای تیم های ورزشی)‌، ‌‌‌تورهای استفاده از امکانات ورزشی (نظیر تورهای یک روزه برای اسکی در دیزین) یا شرکت در اردوهای آموزشی باشد.‌‌ شرکت کنندگان در گردش گری ورزشی ممکن است خود ورزش کار باشند یا ازاعضای اداری همراه تیم ورزشی (مثلاً رئیس فدراسیون‌، ‌‌‌سرپرست یا پزشک تیم) یا تماشاچیانی که برای دیدار از یک واقعه یا مسابقه ورزشی به مقصدی سفر می کنند. (زاهدی،‌‌‌ 1382، ‌‌ص1)
2-4- 4- گردش گری درمانی:
مردمان بسیاری در سراسر جهان به منظور کسب آرامش و درمان به سفر می روند.‌‌ این نوع گردش گری از سابقه ای طولانی برخوردار است‌، ‌‌‌چنان چه در قرون پیش از میلاد شواهدی از سفر گردش گران رومی و یونانی به مناطق دارای چشمه های آب گرم به دست آمده است.‌‌
چشمه های آب گرم و آب های معدنی، ‌‌‌استفاده از لجن درمانی در کنار سواحل دریاها و دریاچه ها، ‌‌‌هوای صاف و پاکیزه مناطق بکر طبیعی کوهستان و به دست آوردن گیاهان دارویی منشاء این سفرها بوده و هستند.
زمینه اقسام طبیعی گردش گری درمانی در ایران به طور گسترده ای در مناطق مختلف جغرافیایی کشور فراهم است.‌‌ از آب گرم گنو در نزدیکی بندرعباس تا آب های گرم سرعین در شمال غرب کشور و از لجن های دارای خواص درمانی سواحل دریاچه ارومیه تا هوای پاک تا سر قله های غرب زاگرس مناطق مساعد این نوع ازگردش گری درمانی برمبنای طبیعت است.‌‌ (رنجبریان و همکار‌، ‌‌‌1387‌، ‌‌‌ص 69).
2-4- 5- گردش گری انبوه یا تفریحی:
بزرگ ترین بازارگردش گری جهانی را گردش گری انبوه یا تفریحی که اغلب گردش گری تعطیلاتی نیز خوانده شده تشکیل می دهد.‌‌ بزرگ ترین بخش این بازار سواحل دریاها را هدف می گیرد و گاه آن را به گردش گری آفتاب‌، ‌‌‌ماسه و دریا (سهs )3 نیز می شناسند.‌‌
بر خلاف انواع دیگر گردش گری که آموزش‌، ‌‌‌درمان‌، ‌‌‌ورزش و شناخت مردم و فرهنگ مقاصد هدف آن ها به شمار می رود‌، ‌‌‌گذران اوقات فراغت‌،

این مطلب مشابه را هم بخوانید :   منبع تحقیق با موضوع استان فارس
دسته بندی : No category

دیدگاهتان را بنویسید