آیا هوش مصنوعی مهارت برنامه نویسی را منسوخ خواهد کرد؟

هوش مصنوعی از ماشینای خودران گرفته تا دستیارهای هوشمند صوتی در حال تنیدن تار و پود خود بر گرد زندگی بشره و در آینده نه خیلی دور شکل زندگی ما رو از این رو به اونو می کنه. این وسط مشاغل بسیاری در شرف حذف شدن قرار گرفتن و براساس پیش بینی بعضی کارشناسان با پیشرفت بیشتر در این مورد زبانای برنامه نویسی هم مانند سانسکریت و یونانی باستان به تاریخ خواهند ملحق شد.

در سالای گذشته پویش یاد گرفتن کدنویسی به حد اعلای خود رسیده و به نظر همه ادما از سیاستمداران گرفته تا مدیران صنعتی به اهمیت آینده برنامه نویسی واقف شدن. برنامه هایی مثل Code.org و Everyone Can Code به خاطر گسترش آموزش برنامه نویسی واسه کودکان و افزایش سطح دوره های موجود راه اندازی شدن.

بر خلاف امتیازات پیدا و مخفی اینجور تلاشایی سوالاتی به ذهن فعالان بخش فناوری خطور کرده که شامل مواردی از این دسته: در مورد آموزش کدنویسی بزرگ نمایی شده؟ یادگیری این مهارت ارزش خاصی داره یا تا همین چند وقت دیگه که خیلی هم دور نیس به وسیله هوش مصنوعی به حاشیه رانده می شه؟

استدلالای جورواجور درباره آینده برنامه نویسی

کارشناسانی که زنگ خطر رو واسه فعالان این بخش به صدا درآورده ان فکر می کنن که هدف پایانی از برنامه نویسی ایجاد رابطه با یه سیستم و تعیین وظایفیه که باید اجرا شه. طبیعتا تا همین چند وقت دیگه که خیلی هم دور نیس هوش مصنوعی ایجاد این رابطه رو واسه افراد ناآشنا با برنامه نویسی آسون کردن می کنه و حالا سوال اینجاس که اگه این به معنی پایان دوران طلایی کدنویسی باشه، نسل جوونی که همیشه برنامه نویسی رو به عنوان یکی از ارکان موفقیت در آینده شغلی در نظر گرفته باید چه راهی در پیش بگیره؟

دلیل آوردن پشت این دیدگاه با بدبینی بر این نکته مبتنیه که با شروع یادگیری کدنویسی به وسیله سیستمای هوش مصنوعی از پیچیدگی این مهارت کم شده و به سمت خودکارسازی پیش میره. البته تکامل کدنویسی کم کم همیشه جریان داشته و مثلا در دهه ۹۰ میلادی زبون پرل در بالاترین درجه قرار داشت و حالا نوبت به درخشش پایتون و جاوا اسکریپت رسیده. این موضوع خیلی جای تعجب نداره و برنامه نویسی هم مثل دیگه بخشای فناوری تکامل پیدا کرده و قابلیتای جدیدتری به اون اضافه می شه.

حالا خوبیش اینه تعداد آدمایی که آینده نه خیلی روشنی رو واسه کدنویسان تصور می کنن، اونقدرا زیاد نیس. از نظر فنی هوش مصنوعی طی سالای آینده بعضی مشاغل رو به حاشیه می راند اما با در نظر گرفتن نوع مهارتای لازم واسه برنامه نویسی دست کم در کوتاه مدت توانایی از میدون به در کردن این جوخه از ارتش فناوری اطلاعات رو نداره.

علاوه بر این با گسترش حضور هوش مصنوعی و ماشینا در زندگی بشر، بعضی مهارتای برنامه نویسان مثل مهارت در حل مسائل، درک چگونگی کارکرد سیستمای فنی و بهینه سازی اونا بیشتر از قبل اهمیت پیدا می کنن.

به خاطر همین با روی آوردن سازمانا به هوش مصنوعی، نیروی کار هم باید با کدنویسی آشنایی مقدماتی داشته باشن. یکی از نتیجه های به کار گیری رباتا در پستای عملی و ابتدایی ایجاد مشاغل تخصصی تر میشه و اپراتورهای اینجور دستگاه هایی هم باید با چگونگی کار اونا آشنایی مقدماتی داشته باشن.

کدنویسی خودکار راهی طولانی در پیش داره

کدنویسی خودکار شانس چندانی واسه تصرف آینده برنامه نویسی دست کم در بازه وقتی نزدیک نداره و بین تکامل هم محدودیت بسیاری داره مثلا گیت هاب به عنوان یکی از بزرگترین سایتای فعال در این بخش از یه پلتفرم کد نویسی خودکار رونمایی کرده که هنوز در مراحل اولیه قرار داشته و تنها وجود پکیجای ضعیف شناخته شده در کد رو بررسی کرده و در صورت شناسایی موارد مشکوک راه حلی رو واسه برطرف کردن اون پیشنهاد می کنه. هیچ کدوم از این موارد به تفکر خلاق لازم واسه کدنویسی نیاز نداشته و اصلا توانایی پایین کشیدن برنامه نویسان از اریکه قدرت رو نداره.

واسه تولید کدهای خودکار قابل تکیه به وسیله هوش مصنوعی، این سیستم باید توانایی درک مشکل رو داشته باشه و مایکروسافت و کمبریج به لطف الگوریتم DeepCoder در همین زمینه گامایی رو ورداشته ان اما حتی این سیستم هم که به وسیله کارشناسان طراز اول پیشرفته هنوز پیشرفتی خیره کننده به حساب نمی ره.

این کارشناسان چگونگی حل مسائل ریاضی اولیه رو به DeepCoder آموزش دادن. این الگوریتم پس از دریافت یه موضوع جدید براساس چگونگی حل معادلات قبلی، راه حل اونو پیش بینی می کنه. طراحی راه حلای جدید جالبه اما DeepCoder برخلاف نام اون فعلا فقط با چند خط کد کوتاه سازگاری داره.

پس بر خلاف نظریه کارشناسان نامبرده در آینده هم مسئولیت تعیین چگونگی به کار گیری کدها، تشخیص پتانسیل اونا واسه بهبود کارکرد و اراده کردن در موارد رقابت برانگیز رو دوش نیروی ماهر انسانی قرار داره.

امکان خودکار سازی همه مهارت ها وجود نداره

یاد گرفتن مهارتای پایه ای کدنویسی در شناسایی کامل نقش فناوری در جامعه و راه های به کار گیری اون واسه حل مشکلات به افراد کمک می کنه. از نظر تیم کوک، مدیرعامل اپل کدنویسی مهم ترین مهارتیه که باید به عنوان زبون دوم به کودکان آموزش داده شه:

این زبانیه که همه به اون نیاز دارن و با به کار گیری اون می تونین منظور خود رو به ۷ میلیارد نفر در دنیا برسونین.

پیش بینی اینکه اتوماسیون به کجا می رسه، خیلی ساده نیس اما به طور کامل مشخصه که در آخر به تعامل بیشتر آدم و ماشین منجر می شه که در این صورت آگاهی و تسلط بیشتر بر چگونگی ساخت، مدیریت و به کار گیری سیستمای فنی یه مزیت حساب می شه. بنابرین در آینده هم اگه آشنایی با کدنویسی اهمیت بیشتری پیدا نکنه، از رونق هم نمیفته.

الان اتوماسیون در حال نفوذ به بخش هاییه که با اعمال ساده سروکار دارن و به گفته کارشناسان رباتا بیشتر در فعالیتای تکراری و قابل پیش بینی استفاده می شن. شناسایی کارکرد سیستمای بزرگ، حل مسائل پیچیده یا تغییر روند عملیاتی سازمانای بزرگ نیازمند خلاقیتیه که در چنته برنامه نویسان ماهر قرار داره و فعلا دور از دسترس برنامه های ساده س!.

علاوه بر این افزایش وابستگی کارخانه ها و صنایع به اتوماسیون به معنی نیاز بیشتر به مشاغل محاسباتیه که در مراحل پیشرفت، اجرا و حتی اجرایی شامل برنامه نویسان هم می شه.

یکی دیگه از موارد حیاتی در صنایع جور واجور توانایی پیشرفت و تجمیع روابط بین طرفینه، یعنی از کارشناسان پزشکی و بیماران گرفته تا تجار و مشتریان، ارتباطات مناسب ستون فقرات روش هدف دار سازمانی رو تشکیل میده. با اینکه این مشاغل در آینده به صورت کامل حذف نمی شن اما با ورود هوش مصنوعی به این زمینه ها وظایف فعالان تخصصی تر می شه.

هوشمندتر شدن سیستما و افزایش مهارت اونا در کدنویسی به معنی جایگزینی برنامه نویسان نیس اما این افراد واسه باقی موندن در این جنگ باید خلاقیت، سطح آشنایی با علوم داده و تسلط خود بر هوش مصنوعی رو زیاد کنن. علاوه بر این واسه حفظ موقعیت برتر باید با فناوریای جدید مثل چگونگی برنامه نویسی واسه اجناس و پلتفرمای اینترنت وسایل تسلط پیدا کنن. با افزایش افراد فعال در بخش برنامه نویسی فرصت به کار گیری فناوریای جدید واسه شناسایی مسائل، ایجاد راه های جدید و بهبود روشای زندگی هم بیشتر می شه.

همزمان با تغییر فناوری و روش زندگی، ضرورت یادگیری پیوسته کدنویسی در آینده هم به قوت خود باقی مونده و بخاطر این رد اهمیت کدنویسی در آینده خطرناک میشه. برنامه نویسان بدبینی که تصور می کنن پایتون و جاوااسکرپیت به زودی به سانسکریت و یونانی باستان می رسه از یاد گرفتن روشای جدید دوری کرده و با دست خود آینده حرفه ایشون رو به خطر میندازن.

در آخر میشه گفت که ما هنوز در مراحل اولیه پیشرفت هوش مصنوعی قرار داریم و پیشرفت این بخش نیازمند مهارت برنامه نویسانه. علاوه بر این با گسترش بخش فعالیت ماشینا، آینده برنامه نویسی بازم روشن بوده و در صنایع جور واجور هم اهمیتی رو به رشد پیدا می کنه.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *